Wendy Wagenmakers
Volledig scherm
Wendy Wagenmakers © Ernesta Verburg

Dus dit was het dan weer? Zijn die 244 mensen voor niks aan flarden geschoten?

  1. 
Na al die jaren tussen schreeuwende junks lag ik wakker van koolmeesjes die een liedje zongen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Na al die jaren tussen schreeuwen­de junks lag ik wakker van koolmees­jes die een liedje zongen

    Volwassen worden, schreef ik eind 2019 als voornemen voor 2020, dat leek me wel wat. Amper een half jaar later kochten we een grotemensenhuis in een grotemensenbuurt aan de rand van de stad (‘Helemaal dáár?!’ zeggen Vlissingers dan, alsof je emigreert naar de Australische bush) en moesten we over zoveel grotemensendingen gaan nadenken dat we thuis alleen nog maar praten over hypotheken, raamkozijnen, afkortzagen, stopcontacten en spouwmuurisolaties. Alles wat ik als kind zo vreselijk verafschuwde.
  1. En zo stond Team Trump te pruttelen tussen een crematorium en een dildoshop
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    En zo stond Team Trump te pruttelen tussen een crematori­um en een dildoshop

    Dus toen Donald Trump een big press conference aankondigde bij het Four Seasons Hotel, bleek dat niet de goudomrande wolkenkrabber waar je voor 9500 dollar per nacht in de presidentiële suite uitkijkt over de skyline van Philadelphia, maar een aftands tuincentrum aan de rand van de stad. En zo stond de Republikeinse advocaat Rudy Giuliani even later onzin te pruttelen voor een garagedeur, tussen een crematorium en een dildoshop.
  2. Alleen twee dikke beentjes staken nog boven de golven uit
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Alleen twee dikke beentjes staken nog boven de golven uit

    Het mag dan allemaal niet zo monumentaal zijn, verre van hip en happening, de bewoners onverstaanbaar: voor mij is er geen dierder plek op aard dan Westkapelle. Nergens smaken de frietjes zo lekker als bij de vuurtoren, nergens kijk je verder weg over het water dan daar. Dus draaiden we zondag nog voor zeven uur onze ouwe Bedford de zonverlichte Zeedijk op om een plekje te zoeken. Tien minuten later lag de oudste telg al in het water, sloeg de jongste de eerste paal van haar zandkasteel en zuchtte de middelste om mama’s superlatieven.

Columns