Wendy Wagenmakers.
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers. © Ernesta Verburg

Drie uur verder was ik, drie uur en een veelvoud aan tranen

COLUMN WENDY WAGENMAKERSJe hebt mensen die een maand voordat ze op vakantie gaan alle spullen al klaarleggen. Keurig gestreken kledingsetjes, toilettassen met van die handige flaconnetjes, paspoorten, ANWB-pasjes, reserveringen geprint en wel. En je hebt mensen die de avond voor vertrek alles wat toevallig niet in de wasmand zit in een tas proppen en de rest van de vakantie bij de Pharmacie in de rij staan voor muggenspray en zonnebrandcrème.

  1. Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is

    De laatste weken kom ik nogal eens bij de bouwmarkt, als ik eropuit ben gestuurd om materiaal te halen voor ons nieuwe huis. En dan sta ik daar in die betonnen gangen omhoog te turen langs metershoge stellages en bedenk ik dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe dik die planken moeten zijn, welk cement we moeten hebben en wat een lasdoos eigenlijk is. En dan bel ik maar naar huis om het te vragen en kijken al die mannen in hun besmeurde overalls me aan van ‘daar heb je weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is’ en en dan smijt ik nog snel die zak zandcement heel stoer over mijn schouders, maar het helpt allemaal niet.
  2. Zô, me hae mae weer es, mompelde Sinterklaas
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Zô, me hae mae weer es, mompelde Sinter­klaas

    Misschien was het ook gewoon handiger geweest om hem onder zijn echte naam in mijn telefoon op te slaan. Platschorre. Nu was het Sinterklaas die schreef dat ze er bijna waren. En natuurlijk las mijn zoon dat. Hij staakte prompt zijn schoorsteenliedjes en keek kritisch in het rond. Zelfs zijn zusjes vielen stil. ,,En waarom zijn opa en oma hier eigenlijk? Gaat iemand mij nog vertellen wat er in vre-des-naam aan de hand is?”
  1. Dingen die drie maanden geleden onvoorstelbaar leken
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Dingen die drie maanden geleden onvoorstel­baar leken

    Veiligheidsregio’s blikken terug op rustige Moederdag Het was een kop die zondagavond de nieuwspagina’s domineerde. Eentje die duizelde. Want wie had pakweg drie maanden geleden durven bevroeden dat burgemeesters nog eens blij zouden zijn met lege winkelstraten? Dat de politie steden met rood-witte linten zou afzetten omdat mensen nieuwe sandalen gaan kopen met de kinderen? Dat jongeren worden bekeurd als ze aan een picknicktafel zitten te kaarten, dat kickboksleraren een strafblad riskeren als ze hun pupillen lekker mee naar het strand nemen.
  2. Loempia, zo noemde ze haar buurvrouw
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Loempia, zo noemde ze haar buurvrouw

    Op sociale media circuleert een filmpje van een vrouw die een ouder echtpaar in de trein filmt en uitfoetert. Dat deed ze nadat ze het echtpaar passeerde met haar dochter van 6, waarna de dame tegen haar man zei ‘Kijk, Zwarte Piet’. De moeder pikte dit niet en confronteerde het echtpaar al filmend met die uitspraak. Medepassagiers - conducteur incluis - luisterden gespannen mee, het kind in kwestie zat ineengedoken op de bank. En het echtpaar? Dat staarde stoïcijns, met de armen over elkaar en kauwgomkauwend, voor zich uit.
  1. Hasjesstraat: om de haverklap was het naambordje weg
    Play

    Hasjes­straat: om de haverklap was het naambordje weg

  2. Elke dag een cadeautje van Erika tijdens thuisquarantaine
    Play

    Elke dag een cadeautje van Erika tijdens thuisqua­ran­tai­ne

Columns