Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers. © Ernesta Verburg

De spierballen van dokter Sven

COLUMN WENDY WAGENMAKERSHet gekrijs was al van verre te horen. Nadat ik de voordeur openmaakte, kreeg ik een bebloede dochter in mijn armen geduwd. Haar ogen tolden en er was een grote hap uit haar schriele beentje.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit

    Bij de ingang van het schoolgebouw zat een vrouw. Al van verre zag ik haar wilde armbewegingen, haar hoofd dat steeds achterover zwaaide. Drugs, dacht ik, en ik vertraagde mijn pas. Dichterbij gekomen zag ik dat ze iets vast had. Een kind. Een jongen van zeker een jaar of tien. Zijn ogen spuwden vuur, de spieren in zijn witte armpjes stonden strakgespannen. Maar zijn moeder was sterker. Nog net.

Columns