Ernesta Verburg
Volledig scherm
PREMIUM
© Ernesta Verburg

De boulevard is van iedereen, niet alleen van bewoners

Column Wendy WagenmakersNog acht weken en dan is het zomervakantie. Lekker twee weken in een hutje op de hei. Ik weet niet of het typisch Zeeuws is, maar bij thuiskomst wil ik altijd gelijk naar het water. Eenmaal de watertoren van Souburg gepasseerd, slaan we niet rechtsaf naar huis, maar rijden we als vanzelf rechtdoor. Nog éven een rondje over de boulevard. Hoe afgemat we ook zijn, toch even kijken of de zee er nog ligt.

  1. ‘Zeeland, daar hebben ze geen hippe campings, hè?’
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    ‘Zeeland, daar hebben ze geen hippe campings, hè?’

    Sinds wij een jaar of vier geleden een bejaarde camper op de kop tikten en we regelmatig op campings verblijven, ben ik ongemerkt toegetreden tot het live-laugh-lovende, maanlamp starende, ijsbad nemende, boom knuffelende, haverlatte drinkende, paardenbloem etende, sjamaan aanbiddende, zonnebrandcrème mijdende, pantoffel dragende, dankbaarheid uitsprekende, zich de pleuris manifesterende en van dat alles reels makende deel der natie.
  2. Puberexpert: ‘Ons brein werkt pas volledig en effectief rond ons 25ste’
    PREMIUM

    Puberex­pert: ‘Ons brein werkt pas volledig en effectief rond ons 25ste’

    Waakzaam zorgen. Zo omschrijft gezinsbegeleider en auteur Sven Bussens de houding die je als ouder het best aanneemt tegenover je puberkind. Dé oplossing om de gedroomde relatie met je kind te ontwikkelen, bestaat niet. Maar Bussens levert wel inzichten en ideeën om de ouder te blijven of te worden die je wil zijn. ,,De beperkingen van het puberbrein zijn geen vrijgeleide om hun gedrag goed te keuren.”
  3. En maar opscheppen over lege stranden na etenstijd
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    En maar opscheppen over lege stranden na etenstijd

    Hoe langer ik in Zeeland woon, hoe meer eigenaardigheden me opvallen. ‘Ergens om komen’, liefst nog zonder spatie, was de eerste. ‘Da’s geen waar!’ de tweede, op de voet gevolgd door ‘laat maar doen’ wanneer je het juist níet moet doen. En als je goed luistert, hoor je vreemde vervoegingen: je hebben, je gaan... Maar de laatste tijd valt me een nieuwe op: Zeeuwen gaan niet naar hét strand, nee, ze gaan naar stránd. Naar strand, zonder het.