Wendy Wagenmakers, column
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers, column © Ernesta Verburg

Daar hing hij, huilend, met de botten door zijn vel

Column Wendy WagenmakersVan al mijn huisgenoten woon ik het langst samen met Daan, onze rode je-weet-wel-kater. Vijftien jaar geleden bevrijdde ik hem uit het Vlissingse dierenasiel, waar hij elf maanden ineengedoken in een kooitje had gezeten. Daan durfde niet naar buiten. Onder mijn vleugels leefde hij op; hij werd de baas van de kerktuin en bleek bovendien de liefste kat ter wereld.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Zô, me hae mae weer es, mompelde Sinterklaas
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Zô, me hae mae weer es, mompelde Sinter­klaas

    Misschien was het ook gewoon handiger geweest om hem onder zijn echte naam in mijn telefoon op te slaan. Platschorre. Nu was het Sinterklaas die schreef dat ze er bijna waren. En natuurlijk las mijn zoon dat. Hij staakte prompt zijn schoorsteenliedjes en keek kritisch in het rond. Zelfs zijn zusjes vielen stil. ,,En waarom zijn opa en oma hier eigenlijk? Gaat iemand mij nog vertellen wat er in vre-des-naam aan de hand is?”

Columns