1. 
Na al die jaren tussen schreeuwende junks lag ik wakker van koolmeesjes die een liedje zongen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Na al die jaren tussen schreeuwen­de junks lag ik wakker van koolmees­jes die een liedje zongen

    Volwassen worden, schreef ik eind 2019 als voornemen voor 2020, dat leek me wel wat. Amper een half jaar later kochten we een grotemensenhuis in een grotemensenbuurt aan de rand van de stad (‘Helemaal dáár?!’ zeggen Vlissingers dan, alsof je emigreert naar de Australische bush) en moesten we over zoveel grotemensendingen gaan nadenken dat we thuis alleen nog maar praten over hypotheken, raamkozijnen, afkortzagen, stopcontacten en spouwmuurisolaties. Alles wat ik als kind zo vreselijk verafschuwde.
  1. 
Voor politici gelden blijkbaar andere regels dan voor gewone stervelingen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Voor politici gelden blijkbaar andere regels dan voor gewone stervelin­gen

    Hoe het ging? Ze trok haar mondkapje wat hoger en slaakte een diepe zucht. Gelijk had ik weer spijt. Natuurlijk ging het ronduit slecht en daar moest ik haar zo nodig aan herinneren. Vlug keek ik de andere kant op, maar haar ogen haalden de mijne terug. ,,Nou, kijk maar eens achter je.” Ik keek achter me. ,,Zie je hoe druk het is bij het Kruidvat? Boeken zijn ze er gaan verkopen. Onze boeken!”
  2. Na masturbatietips en een pindabakjesprotocol komt de Rijksoverheid nu met een sneeuwbalreglement
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Na masturba­tie­tips en een pindabak­jespro­to­col komt de Rijksover­heid nu met een sneeuwbal­re­gle­ment

    Na weken van deprimerende nieuwsberichten, collectieve somberheid en grijzige uitzichtloosheid was daar eindelijk iets om naar uit te kijken: sneeuw! En dan niet van die zielige natte kledder, maar echte vlokken die het land zouden omtoveren in een sprookjesachtig winterwonderland. Sneeuwpoppen, sneeuwballen en misschien nog lekker schaatsen ook. Precies wat we nodig hadden.
  1. Er zit nog wel meer tussen volgzame burgers en doorgedraaide kwakzalvers
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Er zit nog wel meer tussen volgzame burgers en doorge­draai­de kwakzal­vers

    ,,Ik ben verdomme arts. Ik ben hier aan het vechten voor de vrijheid van ons land. Ze zijn hier in dit land mensen aan het vermoorden met vaccins en daar vecht ik voor. Het is verschrikkelijk wat hier gebeurt. (...) Het leven wordt platgelegd. En als er nu iets aan de hand was. In maart, toen hadden we corona. Maar nu is er geen corona. Laat je niks wijsmaken. Er ligt niemand op de IC. De artsen faken alles. Die krijgen voor iedere patiënt 20.000 euro.”
  2. Oorlogsverslaggever wilde ik worden, maar het werd de Provinciale Zeeuwse Courant
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Oorlogsver­slag­ge­ver wilde ik worden, maar het werd de Provincia­le Zeeuwse Courant

    Ademloos staar ik naar het televisiescherm. Het ongeloof dat ik voel, zie ik ook in de ogen van CNN-verslaggevers. Het is niet de bestorming van het regeringsgebouw in Armenië waar we live naar meekijken, of Wit-Rusland. Nee, dit is Amerika. Het Capitool. Snel ren ik naar boven om mijn zoon uit dromenland te halen. Dit zijn beelden die hij van zijn leven niet gaat vergeten.
  1. En zo stond Team Trump te pruttelen tussen een crematorium en een dildoshop
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    En zo stond Team Trump te pruttelen tussen een crematori­um en een dildoshop

    Dus toen Donald Trump een big press conference aankondigde bij het Four Seasons Hotel, bleek dat niet de goudomrande wolkenkrabber waar je voor 9500 dollar per nacht in de presidentiële suite uitkijkt over de skyline van Philadelphia, maar een aftands tuincentrum aan de rand van de stad. En zo stond de Republikeinse advocaat Rudy Giuliani even later onzin te pruttelen voor een garagedeur, tussen een crematorium en een dildoshop.
  1. Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is

    De laatste weken kom ik nogal eens bij de bouwmarkt, als ik eropuit ben gestuurd om materiaal te halen voor ons nieuwe huis. En dan sta ik daar in die betonnen gangen omhoog te turen langs metershoge stellages en bedenk ik dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe dik die planken moeten zijn, welk cement we moeten hebben en wat een lasdoos eigenlijk is. En dan bel ik maar naar huis om het te vragen en kijken al die mannen in hun besmeurde overalls me aan van ‘daar heb je weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is’ en en dan smijt ik nog snel die zak zandcement heel stoer over mijn schouders, maar het helpt allemaal niet.
  2. Deze lockdown ga ik alles anders doen
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Deze lockdown ga ik alles anders doen

    Ik liep net in de supermarkt toen er een pushbericht op mijn scherm plopte. Diederik Gommers is klaar met halfzachte maatregelen, stond er, snelle lockdown is nodig. Prompt slingerde er een zak chocolade pepernoten in mijn mandje. Voor de kinderen, hield ik mezelf nog voor, maar toen ik in de auto het bericht openklikte en de getallen zag en alles wat ik wel had verwacht, maar wat om de één of andere reden maar niet wilde doordringen, verdwenen zo alle witte chocolade pepernoten één voor één in mijn mond.