1. Dankzij Delta heb ik geen BN’ers meer in mijn leven
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Dankzij Delta heb ik geen BN’ers meer in mijn leven

    Het was een jaar of vier geleden toen alle klanten van Delta een kastje moesten installeren om nog televisie te kunnen blijven kijken. Althans, mits je niet beschikte over een middeleeuwse beeldbuis met knoppen en een kont - zoals ik. Na urenlange chats met ^Ferry en ^Amy en het vooruitzicht van nóg een afstandsbediening op tafel heb ik de handdoek in de ring gegooid. Dan maar geen kabeltelevisie meer.
  2. Hondenanusstickers, hondenbellenblaas met bacongeur - het bestáát!
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Hondenanus­stic­kers, hondenbel­len­blaas met bacongeur - het bestáát!

    Het was koud, het was guur en ik had acht wachtenden voor me bij de plaatselijke viskraam. Lang genoeg om me andermaal af te vragen waarom de vis in een Zeeuwse kustplaats uitgerekend uit Monnickendam moet komen, en waarom er toch altijd gekartelde tomaten tussen de makrelen worden gelegd. Te kort om eerst een bakje kibbeling te halen, want de rij dáár was nog langer. Vanwege de warme frituurdampen, wellicht.
  3. En anders kan Sigrid Kaag altijd nog Jacques Suurmond bellen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    En anders kan Sigrid Kaag altijd nog Jacques Suurmond bellen

    Ik werkte een jaar of vier bij de krant toen ik door mijn chef naar de begrotingsraad van de gemeente Vlissingen werd gestuurd. Ik verstijfde. In mijn prille loopbaan had ik van alles gedaan: rienkriej-reportages, interviews met jubilerende echtparen, wethouders aan de tand gevoeld over gevaarlijke kruispunten, de plaatselijke PvdA ondersteboven gekeerd; het lukte allemaal, maar financiële stukken liet ik steevast aan me voorbij gaan. En dan moest ik, die op het vwo economie inruilde voor Latijn en een gat in de lucht sprong met een 2,8 voor wiskunde (A, natuurlijk) omdat ik zo nét een vijf haalde en ternauwernood mijn diploma binnen had, naar de begrotingsraad en het nog uitleggen aan onze lezers ook? Meester Pijs zou zich de ballen uit zijn broek lachen.
  1. Monsters zijn het, die snoezige pluizebolletjes met hun poepsiewoepsiestaartjes
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Monsters zijn het, die snoezige pluizebol­le­tjes met hun poepsie­woep­sie­staart­jes

    Toen ik klein was, hadden we twee hondjes. Poedel Cindy en maltezer Suzy. Het waren hondjes waar je weinig aan had en die bovendien doodgingen voordat ik überhaupt een bal naar ze kon gooien. Daarna heb ik acht jaar gezeurd om nieuwe hondjes. Pas op mijn tiende verjaardag was daar het grote cadeau met beweging en een pislucht. Er zat een konijn in. Zo’n witte met rode ogen. Ik was dolgelukkig met Whoopi, maar mijn vader ging ervan snotteren. Na een maand moest Whoopi weg.
  1. Onderstroom, het festival met het mooiste decor van het land: Vlissingen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Onder­stroom, het festival met het mooiste decor van het land: Vlissingen

    Een beetje onhandig schuifelden de vrouwen met hun tassen en paraplu’s tussen de stoeltjes door. In het midden wilden ze zitten, recht voor het podium. Maar precies daar hingen oranje hesjes. ,,Moet je daar nu...”, stamelde de een. Nee, zei de ander. ,,Juist niet. Hier moeten we zitten.” Ze plofte neer, op een stoel zonder hesje. Toen ze na wat gerommel in haar tas merkte dat haar gezelschap nog steeds stond te hannesen, tikte ze met haar hand op het stoeltje naast haar. ,,Hier. Gewoon naast mij. Het mag weer.”
  2. De zogenaamde lichtwerkers, met hun intergalactische zilverwater
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    De zogenaamde lichtwer­kers, met hun intergalac­ti­sche zilverwa­ter

    Eerst probeerde ik het met een vork. Toen dat niet werkte, pakte ik een sleutel. Maar ook die donderde direct van mijn bovenarm. Jammer. Het had me wel handig geleken, aangezien ik nogal eens moet zoeken naar mijn sleutels. En hoewel ik me had verheugd op een sterk signaal in mijn stralingsvrije achtertuin, viel ook die 5G behoorlijk tegen. Ook zijn mijn borsten niet twee cupmaten gegroeid en voor zover ik weet is ook niemand in mijn omgeving spontaan onvruchtbaar geraakt. Kortom: slap shotje, dat Pfizer.