Volledig scherm
© Thinkstock

Vlissingen was te streng voor snackbarhouder die wietkwekerij meldde

VLISSINGEN - Bestuursrechter R. Broeders van de Middelburgse rechtbank geeft Hans en Thea Terwiel gelijk. De burgemeester van Vlissingen heeft de eigenaren van 't Smikkelhoekje te streng gestraft door hen te verbieden de bovenverdieping van hun cafetaria drie maanden te verhuren.

Het echtpaar Terwiel huurt het pand op de hoek van de Vlissingse Badhuis- en Glacisstraat sinds januari vorig jaar. Na een paar dagen ontdekt Hans Terwiel al dat zijn onderhuurder, die de verdieping al huurde voor het stel het pand huurde, een wietkwekerij exploiteerde. Omdat de politie niet direct ingreep, ging hij zelf op onderzoek en liet vervolgens weten dat er een professionele kwekerij was ingericht.

Het echtpaar maakte de verdieping op eigen kosten schoon, maar toen dat was gebeurd, werd de verdieping op last van de burgemeester drie maanden gesloten. Terwiel betoogde een jaar geleden voor de voorzieningenrechter al dat hij de wietkwekerij zelf had ontdekt en aangegeven. Bovendien miste hij al drie maanden huurinkomsten door de grondige schoonmaak. De voorzieningenrechter stelde zich op echter op het standpunt dat de burgemeester gerechtigd was een streng anti-drugsbeleid te voeren: een beleid dat drugshandel uit de Vlissingse binnenstad moet weren.

Coulant

De bezwaarschriftencommissie was het daar vorig najaar ook mee eens, maar vond dat er redenen waren om het echtpaar Terwiel coulanter te behandelen. De bestuursrechter stelt zich nu op hetzelfde standpunt. Hij erkent ook het belang van een streng antidrugsbeleid in Vlissingen, maar stelt dat de goedwillende snackbarhouders daar 'onevenredig zwaar' voor worden gestraft. De bestuursrechter begrijpt dat de burgemeester met sluiting de loop naar een drugsverkooppunt wil stoppen. Maar die loop is er in een beginnende kwekerij - 'de plantjes waren nog klein' - nog niet geweest en de Terwiels zijn er in geen geval verantwoordelijk voor geweest.

Waarschuwing

Rechter Broeders verklaart het beroep van de snackbarhouders daarom gegrond en vernietigt het eerdere besluit. De burgemeester had kunnen volstaan met een waarschuwing in plaats van sluiting. De burgemeester moet daarom de proceskosten (inclusief de door Terwiel betaalde griffierechten) betalen.

Over een schadevergoeding aan het echtpaar Terwiel doet de bestuursrechter geen uitspraak, maar de advocaat van het echtpaar kondigde al aan een procedure te beginnen om onder meer gederfde huurinkomsten te vorderen. De burgemeester van Vlissingen kan eventueel nog hoger beroep aantekenen bij de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.