Volledig scherm
Voorzitter Niek Peters van Stichting Maritiem Erfgoed Vlissingen op de bijna geheel opgeknapte brug van de Mercuur. © Lex De Meester

Opknappen Vlissings museumschip Mercuur is lekker op gang

VLISSINGEN - Het duurt nog wel vijf jaar voor de oude mijnenjager Mercuur tiptop is opgeknapt, maar met Pasen moeten de eerste bezoekers een kijkje kunnen nemen.

Al het asbest is uit het schip, de onderkant en de zijkanten zijn schoongemaakt en geverfd en er zijn 'kilometers kabel getrokken'. Ook een hoop lampen zijn intussen vervangen. Maar desondanks duurt het nog wel tot 2022 voor de Mercuur - gebouwd als mijnenveger,  maar tijdens zijn werkzame leven ingezet als torpedowerkschip - er zo uit ziet als voorzitter Niek Peters en alle anderen van de Stichting Maritiem Erfgoed Vlissingen graag willen.

Wanneer de Mercuur in het Dokje van Perry - de gedroomde afmeerplek voor het museumschip - ligt, is ook nog ongewis. Maar Peters klaagt niet, want de grootste problemen zijn opgelost. Het schip is, nadat een Scheveningse stichting niet langer in staat was het vaartuig te exploiteren als museumschip, gered. Het vaartuig heeft Vlissingen als definitieve bestemming, nadat de Mercuur een paar maanden terug officieel aan de Stichting Maritiem Erfgoed is overgedragen.

Metamorfose

Volledig scherm
Museumschip de Mercuur in Vlissingen. © Lex De Meester

Die overdracht werd pas bekrachtigd, nadat al het asbest was verwijderd, de romp van boven tot onder was schoongemaakt en van een nieuwe verflaag was voorzien. Nu werken twee dozijn vrijwilligers, de helft van het totale aantal mensen dat de stichting drijvend houdt, aan de metamorfose tot museumschip. En hoewel er nog ontzettend veel moet gebeuren, ziet Peters het uiteindelijke resultaat al helemaal voor zich.

Tijdens een rondleiding over het schip laat Niek Peters trots zien wat al is gebeurd, wat nog gedaan moet worden en welke wensen er nog leven. De machinekamer en de brug zien er al pico bello uit. Er moeten nog wat panelen in elkaar worden geschroefd en tierelantijntjes opgehangen, maar de vertrekken ademen weer de vertrouwde sfeer. De machinekamer ruikt zelfs nog (of weer) naar diesel, terwijl de motoren niet meer zullen draaien.

Inlevingsvermogen

Want de mensen achter Maritiem Erfgoed leggen de lat hoog, maar niet hoger dan hun polsstok lang is. Peters: ,,De Mercuur heeft geen schroef, dus varen zal het schip niet meer. Wij willen er echt een museumschip van maken. Belangstellenden moeten aan boord kunnen zien hoe het leven op een mijnenveger en een torpedowerkschip was." Voor optimaal inlevingsvermogen hoopt de stichting op termijn een 'virtual-reality-documentaire' te kunnen laten zien.

Maar Peters hoopt een aantal eerste officiële gasten dit voorjaar al een goede indruk te kunnen geven van het leven aan boord. ,,Tegen die tijd is de kombuis geschilderd en geheel nieuw ingericht. Niet helemaal precies zoals het was, omdat bijvoorbeeld de tegelvloer echt helemaal naar zijn mallemoer was. Maar bezoekers moeten over een paar maanden bijvoorbeeld wel kunnen zien hoe de commandant en de eerste officier waren gehuisvest."

Quote

Ik wil nog meemaken dat de Mercuur in het Dokje van Perry aanmeert

Niek Peters (69), voorzitter Stichting Maritiem Erfgoed Vlissingen

Ze kunnen dan ook zien hoe bleekjes de slaapvertrekken van de matrozen daar tegen af staken. Ook de douches en toiletten van de dekknechten en onderofficieren boden heel wat minder comfort dan die van de mannen op de brug, hoopt Peters geïnteresseerden tijdens het paasweekeind (begin april) te tonen. Of er daarna al gelegenheid is om mensen op vaste dagen en tijdstippen voet aan boord te laten zetten, durft de stichtingsvoorzitter nog niet te voorspellen. Of het schip binnen enkele jaren in het Dokje van Perry ligt, is voor Peters (69) ook nog in nevelen gehuld. ,,Maar ik ga er vanuit dat ik het nog meemaak dat de Mercuur daar aanmeert."