Volledig scherm
Etienne Minnaert (links) en Roland van Bezooijen schikken in de keuken de geurende gerechten op de borden. © Dirk Jan Gjeltema

Dineren in een eigenzinnige sfeer bij SteakER in Domburg

recensieDineren in een gigantische knuffelkoe: er gebeurt veel leuks in Domburg met de komst van vleespaleis SteakER. Iets vleselijk leuks, zelfs.

Mezger, de Boterkapel, de Visbar en Bij Juuls: zomaar een greep uit nieuwe restaurants in Domburg. Moderne zaken die vol gaan voor stijl, design en een compacte, eigenzinnige kaart. En nu is er ook SteakER.

‘Nice to meat you!’, staat op het sandwichbord op de Markt. Dit is een restaurant dat speciaal geschapen is voor de carnivore medemens. Maar dan wel met een verrassende menukaart, echt anders dan een steak- of een burgertent. Zowel de Green Egg als de Josper staan paraat in de keuken, maar die zijn er niet alleen om stukjes beest te roosteren: ook groenten, kabeljauw en zelfs tofu krijgen een subtiele rooksmaak mee. Die tofu zit in een Oosterse soep, van zoete aardappel. 

Een gebaar richting de vega’s, zegt eigenaar Roland van Bezooijen: ,,Het spreekt ze aan, en wij zijn blij dat ze bij ons over de drempel durven”. Want vlees is echt de hoofdmoot hier. Met een focus op Australisch graangevoerd rundvlees: ,,Het enige land zonder schandalen, qua vleesindustrie”. 

Niet te vurig op de tong

Op de kaart staan diamanthaas en entrecote aan het bot. Maar ook klassiekers voor de avontuurlijke eter. Zoals marbré-terrine met eendenlever, parmaham en ossenstaart. Of kalfstong met zwezerik en morieltjes. Als voorgerecht ga ik ook klassiek, met steak tartare, pittig op smaak gebracht, maar niet te vurig op de tong. Met mooi fijn gesneden bief, maar nog wel met textuur. Rondom liggen verleidelijke crèmetoefjes van piccalilly. De tartaar is versierd met ragfijne knappertoast, augurkjes en een bijzondere eidooier. Ingevroren en langzaam ontdooid, zodat-ie stevig blijft. Een vondst, want ik ben eigenlijk geen fan van rivieren van eigeel die over mijn bord uitstromen. 

Disgenoot heeft een grootse plank charcuterie: fuet, spinata romana, lomo iberico, salcichon en chorizo. Gul gesneden, goed op temperatuur. Er zit ook een bakje eendenrillettes bij die niet helemaal past bij de worstklassiekers, maar qua smaak en vooral samen met het knapperig brood is het wel erg smakelijk. 

Stoer en stijlvol

SteakER staat voor steak en de eerste letters van de eigenaars: Roland dus, en Etienne Minnaert. Hij staat vol in beeld in de open keuken, omlijst door een enorme plaat van geborsteld staal. Chef Etienne zorgt ervoor dat het vlees goed in beeld ligt als het heeft gerust, want van dat aansnijden krijg je trek. Sowieso lijkt het hele interieur een soort ‘subliminal message’ voor het verorberen van vlees: je dineert in het intieme binnenste van een gigantische knuffelkoe, dankzij welvende muren bedekt met koeienhuid. Grote abstracte lampen lijken op geweien of fabeldieren zonder hoofd. Aan de tafels zit een grote ring geklonken, zoals je die ook in de neus van stieren ziet. Het is de servethouder. De comfortabele lage stoelen zijn van leer, net zoals de schorten van de heren in de bediening. Witte bloezen, stropdassen: alles is stoer en stijlvol. 

Net zoals de volgende gang, rundernek, veertien uur langzaam gegaard. Vaak krijg je dan een kommetje stoofvlees, hier is de nek superstrak opgediend op een spikkelbord. Met een scheutje intense stoofjus eroverheen en een strenge selectie groentjes: twee worteltjes, een schijf zoete prei, intense gegrilde paprika en vriendelijke rode kool die van mij nog ietsje kruidiger mag. Voor het vlees hebben we dat mooie steakmes niet nodig, zo mals is het. 

Krachtpatserwijn

SteakER heeft een leuke kaart met krachtpatserwijn. Maar wij gaan voor bier: zatte van brouwerij ‘t IJ, een zacht dubbel bier. Die zit ook in de bereiding van het piepkuiken: poussin au bière, vacuüm gegaard in groente en dan een nacht in de oven op 75 graden. We zitten een beetje te pielen om die complete minikip netjes te ontmantelen, maar de smaak is het meer dan waard.

Ook de bijgerechten zijn tot in de puntjes verzorgd: loeihete krokante friet met lekkere mayo, een plaatje van een slaatje met bijna gekaramelliseerde spekjes. Het enige minpuntje dat we kunnen verzinnen, is dat er alleen grof zout op tafel staat, wat niet zo subtiel strooit. 

Eenmaal bij het dessert begrijpen we waarom SteakER ook halve porties op de kaart heeft staan. Disgenoot houdt het op een dubbele espresso waar je zo een nachtje op kunt overslaan. Ik test nog crème brûlée met bergamot en gekarameliseerde grapefruit. Het fruit zit apart, in een kom met sappig sorbetijs. En de brûlée is ook weer knap gedaan, met een subtiel bergamotsmaakje a la Earl Grey. Voor dit dessert dok je wel 13 euro, al kun je er gemakkelijk met twee van eten. De prijzen zijn niet echt mals te noemen.

Het vlees is dat absoluut wel. De eigenzinnige sfeer en de overduidelijke liefde voor het vak maken SteakER zeker het bezoeken waard.

Volledig scherm
Beoordeling © pzc