Volledig scherm

Bruinisse: Bru 17, waar de vis zelf belangrijk is

Het bestaat. Een restaurant aan de haven, met viskotters voor de deur, een restaurant waar de verse vis in de winkel ernaast in de vitrine ligt, een restaurant waar de vis zelf belangrijk is en niet de garnituur of de saus, een restaurant waar alle vissen die op je bord liggen in de buurt zijn gevangen.

Dat restaurant zit in Bruinisse. Het heet Bru 17.

Bru 17 heeft een idealist als eigenaar. Niels Habraken gelooft in Noordzeevis. Vooruit, in zijn winkel verkoopt hij bij uitzondering wel zalm, maar op de kaart in het restaurant staan alleen vissen en schelpdieren uit de buurt: oesters - platte of creuses -, kokkels, garnalen uit Stellendam, mossels, kabeljauw, tarbot en griet. Hij kan prachtig vertellen over de mooie dikke schollen die vissers naar de vismijn in Stellendam brengen, waar hij een vishandel heeft. Alles wat in de visvitrine ligt, kun je op je bord krijgen: wijting dus ook, of scharretjes, of rode poon. Over tilapia of pangasius beginnen heeft hier geen zin. Kweekvissen uit een ver land komen er hier niet in.

Het restaurant staat aan de rand van de vernieuwde havenkade, een houten keet die eerder een snackbar dan een restaurant doet vermoeden. Alles in de haven van Bruinisse schreeuwt mossel. Je kunt hier je auto parkeren op een afbeelding van een mossel, langs de randen van het plein staan tribunes in de vorm van grote mosselschelpen en bij de ingang van de haven prijkt het beeld van de beroemde reuzenmossel van Bruinisse, die ik persoonlijk altijd een beetje griezelig heb gevonden.

We stappen de zaak binnen via de viswinkel: daar ligt mooie hele vis op ijs en er staat een aquarium met schelpen en kreeften. Je kunt hier ook een gebakken visje kopen en opeten of een kilo scharretjes meenemen als je klaar bent met eten. Voor de volgende dag. Links achter een kamerscherm is het restaurant, een grote lichte ruimte, met uitzicht op de haven. Er is deze woensdag nog net een tafel voor ons vrij: er zijn twee grote groepen te gast vanavond.

We zitten op blauwe houten stoeltjes aan stoere houten tafels. In een hoekje staan echte kunststoffen viskratten, van die gekleurde, alsof ze zó van boord komen, aan het plafond hangt een fuik, in een vitrinekast liggen allerlei voorwerpen die door vissers zijn opgevist, aan de wand hangen foto's van visserij van vroeger, omzoomd met een bakje zand: net Panorama Mesdag. En als we naar links kijken, ture we zo op de ingang van de Grevelingensluis. Maritiemer dan dit wordt het niet.

Op de kaart staat vis. En niets anders. Vleeseters hebben pech, vegetariërs ook. Compromisvis is er alleen in de vorm van kibbeling. Wij kiezen voor schaal- en schelpdieren vooraf.

Mijn tafelgenoot eet soep van Stellendammer garnalen: een heldere rossige bouillon, die stevig naar garnalenpellen smaakt. ,,Een beetje muffig zelfs, als je niet beter zou weten", zegt hij.

De soep is gevuld met een flinke hand lekkere kleine Hollandse garnalen. Super.

Ik laat me verleiden tot kokkels, die gebakken zijn met knoflook, kleine stukjes verse tomaat en basilicum. De schelpen zijn net gaar, het vlees biedt nog wat weerstand en de smaak is heerlijk, fris-ziltig en toch pittig. We houden een plens kookvocht over. Het enige wat ontbreekt aan dit gerecht is een stuk brood om de restjes mee op te vegen. Het is een erg smakelijk en veelbelovend begin en het bewijs van hoe fantastisch simpel koken met verse en goede ingrediënten kan zijn.

De serveerster heeft onze bestelling nog nét voor de grote groepen gefrommeld, en daar zijn we dankbaar voor, we krijgen ons eten vlot. Toch verbazen we ons over het tempo waarmee het eten uit de keuken komt. Zelfs de groep van zestien Belgen hoeft niet extreem lang te wachten. En ondanks de drukte en de grote groep blijft iedereen vrolijk. We voelen ons niet vergeten.

Bij de keuze van het hoofdgerecht maak ik een klein foutje: ik kies een vis van de bladzijde met 'vismenu's' en had moeten kiezen voor 'gerechten uit de koekenpan', voor gebakken in plaats van gefrituurd. Mijn 'Deltamenu' bestaat uit drie verschillende soorten vis: schol, wijting en kabeljauw, allemaal in hetzelfde knapperige jasje van gebruind beslag. De vis is wel perfect gefrituurd: goudbruin en pefect getimed. De cuisson - zouden ze in een sjieke tent zeggen - is formidabel. Onze buren eten op de huid gebakken kabeljauw, gebakken mosselen en sliptongen die er allemaal even lekker uitzien. Iedereen smult.

Mijn overbuurman eet een pan mossels die klassiek zijn bereid, gekookt met selderij, wortel, ui, peterselie en laurier, een beetje pittig, gewoon lekker. We krijgen er goede frietjes bij, die nog beter waren geweest als ze vers gesneden waren en een grote bak met krulsla gegarneerd met wortelstaafjes, radijs en een goede dressing.

Omdat we nu eenmaal testen willen we een toetje, maar die zijn er niet. "Daar hebben we nog geen tijd voor gehad", lacht de ober. "Die komen van de winter." Na het eten vertelt Niels Habraken ons dat ze nadenken over zelfgemaakt ijs, zelfgemaakte koekjes bij de koffie, aardappelpuree in plaats van frietjes en verse groenten. "Maar we willen wel laagdrempelig blijven. Kibbeling eten blijft ook altijd mogelijk."

Bru 17, Havenkade 18, 4311 BA Bruinisse. Telefoon 0111-484459, www.habrakenvis.nl Geopend op woensdag tot en met zaterdag van 11.00 tot 20.00 uur en op zondag van 11.30 tot 20.00 uur. Bru 17 is geschikt voor mensen in een rolstoel.

Prijs-kwaliteit * * * *

Erg smakelijke vis voor schappelijke prijzen. We aten voor zestig euro met zijn tweeën.

Entourage * * * *

Eten aan de rand van de haven in Bruinisse. Met mooi weer zit je hier heerlijk buiten.

Bediening * * * *

Snel, vriendelijk en behulpzaam. Onze bestelling werd nog snel voor die van een grote groep doorgegeven.

Conclusie

Een visrestaurant zoals je er meer van zou wensen in Zeeland.

Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
Bru 17 zit aan de haven van Bruinisse in hetzelfde pand als de viswinkel . foto's Dirk-Jan Gjeltema
Volledig scherm
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement