Volledig scherm
Gaucho Simeon Gouw snijdt het vlees aan tafel aan. © Johan Van Der Heijden

Bij De Werelt vergeten we even het milieu

RecensieGOES - Bij De Werelt in Goes eet je vlees. Veel vlees. En dat voor een zeer malse prijs. 
Je moet onder een steen hebben gelegen, wil je er niets over gehoord hebben. Klimaatdoelen. We moeten niet alleen van het gas af, nee, de klimaatdoelen liggen ook op ons bord. Zes jaar lang vlees eten, is namelijk even vervuilend als een retourtje Thailand. We moeten vaker voor groenten kiezen, in plaats van vlees. Ofwel: minder kalkoen, meer groen.
En wat gaan we vanavond uitgerekend eten? Vlees. Veel vlees. Heel veel vlees.

Waar doe je dat?

Bij De Werelt in Goes. Op donderdag koopavond is het gezellig druk in het statige, maar indrukwekkende pand, dat je betreedt via een sierlijk trappetje. We zijn zeer benieuwd, want de website belooft ons dat eten bij De Werelt ‘een belevenis op zich’ is. En warempel, een blik in de open keuken gunt ons inderdaad een kookinstallatie die we niet vaak zagen. Grote spiesen met hompen vlees hangen boven het vuur. Zodra het vlees van de Braziliaanse barbecue, zo heet het gevaarte, lang genoeg gebraden is, snijdt een ‘gaucho’ het aan tafel aan. Hoe groot de lap moet zijn, bepaal je helemaal zelf. 

De keuze is reuze.

Jazeker, want wie meer op zijn eigen kookkunsten vertrouwt, kiest het ‘SteenGoed concept’. Op een lavasteen bak je zelf je vleesjes. Wij gaan voor ‘Heel de Werelt op een spies’. Kost 29,50 euro, inclusief friet en dessert. Als voorgerecht krijgen we een tapasplank, zo immens dat hij niet op tafel past. Onze gastheer - de gaucho - hangt hem daarom zeer ingenieus áán de tafel. Het vooraf herbergt diepvriesvoer als gefrituurde kaasvingers, en ook de calamaris en uienringen zijn aangeleverd. De beloofde mango in onze salade, blijkt ananas te zijn. De sla is mondjesmaat op smaak gebracht en komt duidelijk net uit de koelkast. Het soepje van mosterd is echter verrassend smakelijk. Perfecte kruiding, lekker scherpe maar niet te pittige mosterd en zachte blokjes kip. Lekker! Het pannetje met gestoofde prei, taugé en ham in béarnaisesaus oogt curieus en smaakt ook zo. Al is de combinatie van ham en dragon een heel fijne.

Volledig scherm
Chef Rudy de Kooning braadt het vlees op de Braziliaanse barbecue. © Johan Van Der Heijden

Hoe zit je er?

Alleraardigst. De Werelt is echt een fraaie zaak, met veel robuust hout. De stoelen zitten prima, gasten zijn hier op hun gemak. En wie even geen gespreksonderwerp kan vinden, bladert in een van de vakantiefolders die op tafel liggen. Een zespersoons villa aan de Costa Blanca voor 60 euro in het laagseizoen. Geen geld. Krijg je nog een zwembad en wifi bij. 

Volledig scherm

Inmiddels slalomt de gaucho langs de tafels met zijn vlees, als ware hij sambavoetballer Ronaldinho Gaúcho. Hij stopt ook bij ons. Met een vlijmscherp mes snijdt hij beenham aan, die wij met een tangetje moeten vasthouden. We leggen het op ons bord, dat nog vol ligt met restjes van het voorgerecht, want nieuw eetgerij krijgen we niet. Bij de beenham komt een grote toef truffelmayonaise, zo uit de tube van de groothandel. Dat had ook wel in een schaaltje gekund. En zelf wat mayonaise kloppen, is ook geen hogere wiskunde.

Hoe smaakt het?

Het is desondanks een prima, licht gezouten hammetje dat lekker paart met de saus. Aardse producten als truffel gaan goed bij varken, dat daardoor als het ware weer met zijn poten in de modder staat. Op het tweede stuk vlees is eveneens weinig aan te merken. De kippendij is gerold in een stukje Zeeuws spek, waardoor de smaak en sappen behouden blijven. Amper bekomen, glijdt nummer drie van het mes. Een varkenslapje, dat gezelschap krijgt van piri piri saus. Die is lekker pittig, maar het varken is droog en zout, recenseert mijn tafelgenoot. 

Daarna wordt het wat mistig. Het tempo gaat omhoog, we laten steeds kleinere stukken afsnijden. Een spies met - zowaar - gegrilde groenten als courgette en paprika, nóg een stuk varken... De oplettende lezer noteert dat we inmiddels aan gang vijf zijn, in amper een halfuur tijd. Bij de mooi rosé gebakken diamanthaas en staartstuk (picanha), fleuren we weer op. De stukken zijn sappig en barsten uit elkaar van de smaak. Het dessert, ananas met kaneel van de barbecue, gaat nog net. Al is het maar omdat ananas goed voor de spijsvertering schijnt te zijn. En zoet na al die immensiteit, is fijn.

Hoewel we liever minder varken en meer bijgerechten hadden, aten we best aardig bij De Werelt. Voor 29,50 euro kun je ook geen mirakels verkopen. Tijdens de terugreis, begint het rekenen. Eindsom: zeven stukken vlees. Als je een beetje klimaatgericht bent, zit een vliegreis er voorlopig niet in.

Volledig scherm
Het voorgerecht van ‘heel De Werelt op een spies’. © Johan Van Der Heijden

CIJFERS

Voorgerecht 6,7
Hoofdgerecht 7,3
Nagerecht 7
Ambiance 7,6
Bediening 7,5
Prijs-kwaliteit 7,2

Totaal 7,2

REKENING

2 Werelt op een spies 59,90
2 La Trappe Isid’or 8,80
2 La Trappe witbier 8,80
2 koffie 7,-

Totaal 84,50 euro

MENU

Je kiest bij De Werelt uit twee concepten: ‘heel De Werelt op een spies’ (29,50 euro) of ‘SteenGoed’. Kies je het eerste, krijg je minstens zeven stukken vlees van de Braziliaanse barbecue. Valt de keuze op ‘SteenGoed’ pak je eerst een voorgerecht als soep (4,50) of champignons in roquefortsaus (7,50). Daarna bak je zelf je kalfsvlees (18,50), Wereltburger (14) of zeebaars (18,50) op een hete lavasteen.  

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement