Volledig scherm
© Thinkstock

Zevene, da’s nii m’n geluksgetal

AUDIO / STREEKTAALWat binne hie noe an ‘t doen?’ vraogt de buurman die zô noe en dan van over de straote even binnen wipt. Zô maor even om een praotje te maoken. Dan doen me nog a makkelijk, ook over en ‘t weer. 

’t Was ‘n paor weken geleejen. Net nao Nieuwjaor. Dan lôôp je makkelijk even binnen en wudder ‘aon al lange in de buurte tegen mekaore gezeid, dat me toch wel ‘s wat mêêr zouden meugen buurten. Zô maor even voor een praotje. In de zeumer in d’n ‘of. Maor in de winter is dat wat anders. Mee al die nattigheid van de leste weken, kom je daor niet in.

,,Je bin de leste daogen ook nie in j’n uus gewist”, begint ie, want “gisteren was ‘k nog an je deure, mao die was op slot.” Ik knikken en vertel ‘em, dan ‘k ‘n dagje nao Bredao was. Jao, mee den trein, want mee de bus over ‘Ulst is dat toch ‘n ‘êêle toer. 

,,Kiek, da’s raor ee”, begin ik en ik wiezen op een klein koekoeksklokje dat al jaoren op mijn kaomer boven ‘angt. En noe op taofel ligt. ,,Dat klokje lôôpt primao, mao ‘t slaot ieder uure zeven kêêr. Snappe hie da. Die is van slag. Altied mao zevene?”

Nêê, van klokken ‘ao tie glad gêên verstand, mao die maokende toch kleransie om ‘s in ‘t binnenste te kieken. ‘n Kêêr draoien, ‘n kêêr schudden. Mao mee spullen van ‘n ander, dao gao toch wat anderser mee om, dan van j’n eigen. ‘n Schroevedraoiertje gepak, ‘n ‘aokepinne. Nog ‘s omkêêren. ,,Messchiens moe je ‘s ‘n andertje kôôpen op de rommelmarkt”, zegt ie berustend en legt alles op taofel terug. 

Noe moen ‘k zeggen, daor ‘aon ook al ‘s angedocht. Een ander koekoeksklokje kôôpen op de rommelmarkt. In Middeburg bievoorbeeld. Dao kocht ik ‘n jaor of tiene geleejen ‘s een schôône pedule zonder sleutel. Mao die liep gegarandeerd goed, zei de kôôpman. Allêêne gêên sleutel ee. Ik kôôp die pedule en in de Lange Delft kocht ik ‘n sleutel. En jao ‘ôôr die liep als een trein en die doet ‘t noe nog goed.

Mao mee dit koekoeksklokje is dat toch ‘n ander gezang. Die is ‘êêl gevoelig voo schêêf ‘angen. Ik bedoel mao, as je de gewichten optrekt, dan gaot dat klokje dikkels ook ‘n beetje scheef. En dan lôôpt ie mao even. Noe docht ik dao wat op gevonnen te ‘èn. Een streepje zetten op ‘t behang. Mao dat kloppende toch ook nie altied en noe staon d’r al een streepje of tiene in verschillende kleuren in de buurte van dat klokje. 

En weete hie noe wat ‘t goeje is? Ikke nie. Wegdoen? Bel nêên. As kind kwam ik vroeger bie familie, en vol bewoonderieng bleef ‘k kieken nao udder koekoeksklokje en vooral nao dat deurtje dat openen en dichte vloog. En ielke kêêr as ‘t open schoot, stak dien brutaole koekoek z’n kop nao buuten en begon te roepen. En vanaf dat moment val ‘k op zukke klokken. ,,Den dezen ‘èn gekregen van ‘n kennis”, zeg ‘k nog tegen de buurman, ,,en toen sloeg tie nog priemao.” En misnoegd ruum ‘k alles van de taofel op en schuuf ‘t spulletje in ‘n schoenendôôze. 

Morgen wee vèder. Jao, zô komme kik de winter deur. Zevene, da’s nii m’n geluksgetal. Most ik nie altied om zeven uur nao bed als klein kind?

  1. Wie de naem eit
    streektaal / audio

    Wie de naem eit

    D’r stieng in de krante ’n ver’ael over Nederlanders, die in ’t buteland raore diengen edaen aode in waere op’epakt. Zô ao ’n krootje vinters naekend op ’n baargtop ’n foto laete maeke, ’n aore ao ’n stekker uut ’t stopcontact etrokke in ’n boeddhistische tempel, zôdat de meziek weg dee vaole, in wî ’n aor krootje ao in Cambodja bie de beroemde tempels van Angkor Wat “seksstandjes” laete zie. In zô stienge d’r nog meer voôrbeelden van eêl raor gedrag. Oe verzin je ‘t. Noe, terecht è die maansen flienke boetes ekrehe in dan mochte ze nog blie weze, want in die landen zette ze joe eêl makkelijk in ’t kotje.
  2. Asof je hin zesse kan gooie..!
    Streektaal

    Asof je hin zesse kan gooie..!

    Verscheiene keren ebbe me mensen angesproke over m'n biljartleven ( het woord "carrière" is ier nie op z'n plekke..) en ik ebbe beslôte om het nieuwe jaer te starten mee een trugblik op m'n bezig weze mee éên stok, drie ballen en een tafel mee een groen laeken. Schreef ik ooit dat iedere senior d'r an kan beginne, ik bin noe toch wat vorzichtiger hore. Soms liekt het biljartspil op "Mens erger je nie", wibie jie aolmè hin zesse kan gooie, dus nie kan beginne, onderwiele dâ andere het bord rond hae. Je doe je best, bin vol goeie moed en die biljartballen bluve mè langs mekaore ene rolle. Soms kan d'r hin "vloeitje" tussen. En de meer gevorderde beperke dan d'r eihen tot het zeien dâ jie zô'n goeie chauffeur bin, je riebewies echt waerd, wan je raekt hlad niks...! Mocht iemand dus nog an biljarten wille beginne, ziet het as een uutdâging of stopt er wi drek mee!