Portret van Jaap Godrie en Iris Frederix, coaches van project Rembrandt voor de Nachtwacht.
Volledig scherm
PREMIUM
Portret van Jaap Godrie en Iris Frederix, coaches van project Rembrandt voor de Nachtwacht. © Pim Ras Fotografie

Zeven cent per roe…!

Streektaal/audioDe leste maenden kriehe me op de tillevisie aolerlei programma’s te zien die me an peeën verdinne doen dienke. Misschien zâ de ienkele (….) joengere lezer nie wete wat peeën verdinnen is. As kind was dat je bieverdienste. Je zurgde dat de kleine sukerpeeplantjes, die in bosjes van een stik of vier, vuuve stoenge, op éên nae wiere weggetrokke. Dat êne plantje wier dan een hrôte sukerpee. Het was een rotwerkje. Je kroop over het land en mee drie rijen tehliek verdinde je de peeën. As je klaer was mee dat werk, hieng de boer mee een roestok over het verdinde land ( een roe was 3,60 bie 3,60 meter ) en dan kreeg je zeven centen vô iedere roe, die je verdind ao. En de boeren wi ik werkte, ebbe nooit nè boven afgerond...

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Om zeven uren nao bed
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Om zeven uren nao bed

    ‘k Zie ze dao nog ankommen: twee vrouwen mee ‘n Duitse herder. Stevig stappend op ‘t trottoir. Angelijnd, da wel. ‘t Was tegen ‘n uur of achte. ‘k Stoeng net mee m’n tillefoontje op m’n stappenteller te kieken. Da doen ‘k nogal ‘s; da’s ‘n gewènte geworren de leste jaoren. Asof het telepathie was roept één van die vrouwen: ,,Hie moe zeker ook nog ‘n rondje doen van je stappenteller?” Ik roepen terug dat dat zô is, mao dan ‘k vanwege de coronao in m’n ‘uus moe bluven. ,,Wudder moeten d’n ‘ond uutlaoten ee”, roept d’r êne terug. Tied voor ‘n praotje is t’er nie bie.
  1. Ken je mien nie mi...?
    PREMIUM
    Streektaal

    Ken je mien nie mi...?

    Ik kwam ze tegen nae afloop van één van m’n leste verteldaegen vôdat de wereld veranderde deu corona! Nae een leste groet liep ik nè buten en ieuw ze me tegen. Een ouwere vrouwe, van, zô schatte ik, half de tachtig, klampte me an en mee een vrolijk gezicht begon ze: ,,Dag Fransje, dat is lang gelee dat ik joe gezien ebbe! Jae, jie ei nôhâ es een keertje an ’t andje mee mien gelope. Ken je mien nie mi?” Omdat m’n gezicht één hroôt vraegteken vurmde, kwam ze toch drek mee een verhaâl, wat an dudelijkheid niks te wensen over liet.
  2. ‘Joen druvelaor is glad nie goed gesnoeid’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Joen druvelaor is glad nie goed ge­snoeid’

    ,,Weet je nog”, zegt de buurman, ,,vorig jaor op dezen tiid toen lag t’r al een pakje snêêuw.” Me staon saomen op d’achterstraote te kieken naor ‘n paor tortelduufjes die driftig in d’n ‘of heen en weer stappen. Op zoek naor eten. Ze kommen ielke dag zô tegen de middag even langst. Want ze weten, dat er nog genoeg muure in den ‘of staot. Ze pikken dan die joenge malse blaodjes van de plantjes. ‘t Is ‘n lust om nao te kieken. Ielke dag wee.