Standbeeld van Michiel de Ruyter in Vlissingen.
Volledig scherm
PREMIUM
Standbeeld van Michiel de Ruyter in Vlissingen. © ANP

Zeeland centraal bij Firma Erfgoed

Op 21 augustus brengt Aldith Hunkar Zeeland voor het voetlicht in een uitzending van Firma Erfgoed (NPO2 19.15 uur). ‘Roadmovie-achtig’ typeert zij de uitzendingen waarin zij aandacht besteedt aan verhalen achter religieus en cultureel erfgoed. In de eerste uitzending trok zij door Den Haag, en op de tweede avond zal dat West-Brabant en Antwerpen zijn. In de aankondiging van volgende week schrijft de EO: ‘‘Luctor et emergo’ - ik worstel en kom boven- staat er in de wapenspreuk van Zeeland. Dat er ook geworsteld wordt met een verborgen verleden is minder bekend.’

  1. Die wou ’t ’emellicht vangen
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Die wou ’t ’emellicht vangen

    ,,Da was gisterenaovund nog ‘n flienke bui ee”, zegt de buurman binst a tie bie me kom staon. ,,Die draoiende gelukkig af, maor uut zukke luchten, dao kan je van alles uut kriegen.” Ik knikken maor ’s. ,,Je blommen weten d’r ook van”, gaot ie vèder, ,,die zou ‘k maor ‘s wat opbinnen.” En die wiest naor m’n daohliao’s. Die staon d’r inderdaod wat ver’abbezakt bie. ,,Mee die regen en wind, laoten ze udder koppen à gauwe ‘angen”, gaot ie vèder.
  2. Vegaburgers doen de gezondheid meer kwaad dan goed: welke vleesvervangers zijn wél een goede keuze?
    PREMIUM
    Koken & Eten

    Vegabur­gers doen de gezondheid meer kwaad dan goed: welke vleesver­van­gers zijn wél een goede keuze?

    Uit een analyse van meer dan 500 verschillende vegetarische burgers, worsten, balletjes en schnitzels uit de supermarkt blijkt dat vleesvervangers vaak te veel vet en te weinig eiwitten bevatten. Volgens TestAankoop in België zijn de meeste veggieburgers enorm bewerkt en doen ze de gezondheid van de consument meer kwaad dan goed. Hoe kies je dan de juiste vleesvervanger? En bestaan er voedzame alternatieven?
  1. De doenkere daehen tegemoet
    PREMIUM
    streektaal

    De doenkere daehen tegemoet

    Dit oordt m’n leste stikje van het gedienkwaerdige jaer 2020. Een jaer wat me nie vlug zulle vergete. Het jaer dâ me oorde over corona en Covid-19, zonder dâ me de eeste achttiene ooit kende. Ik gae noe nie een eêl verhaâl opange over aoles wat me misse, wi me ons an ergere en wi me bange vô bin in deze tied. Te vee keren hae ik mee Corona nè bed en stae ik er mee op, â ei m’n vrouwe een andere naeme! En ik zâ mè eerlijk weze; mee aole maetregelen die genome bin en ore ebbe me vrede, behalve mee de dingen wideu me zelf beperkter hore bin, dat bluuft wennen! Ons mensen in het ‘schône’ Zeêland ebbe hlad nie te mopperen en vô ons mag het strange de kommende tied ‘leeg’ bluve. Noe ebb’ik makkelijk praote, wan ik kriehe â jaeren van ‘Drees’ en over m’n pensioen hae ik ook nie moppere! Nòg nie in ieder geval!
  2. Ete: aolfjes, daer g’loaf ik nie in
    PREMIUM
    STREEKTAAL / AUDIO

    Ete: aolfjes, daer g’loaf ik nie in

    Toe dat de Corona d’r nog nie was kô je aalke weke in deze krante ’n stikje leze van twî maansen, die in ‘t eên of aore restaurant waere gaen ete in daer dan over schreve. Of de eihenaers van die eetgelehen’eden d’r zô blie mee waere betwufel ik. Want die speurneuzen gee zelden ’n ciefer waer of je blie van oort. Ik las op 13 maerte : “kabeljauw van presidentiële allure en gegrilde groenten die opperbest samen gaan met het nerveus-zoete van het hert”. ’t Ciefer: 7,8.