Volledig scherm
PREMIUM

‘t Was maor ‘n natte boel

streektaal/audioNog maor ’n weeke geleejen, stoeng ‘k ’s morgens redelijk vroeg op (de krante lag al op de matte) toen ‘k nao buuten keek. Den ‘êêlen nacht ‘aod ‘t geregend. En nii zô weinig ook. De plassen in den ‘of. De straoten boenken. Misschiens is ‘t vuuf jaor geleejen, dat de straote opnieuw geleid is. Mao de speuren van d’auto’s staon weer al vol waoter. Weer a? zeg ik. ‘t Was bots a zô. Toen a den annemer z’n kont gekêêrd ‘ao. Ik docht toen nog bie m’n eihen: ‘Oe kan je zô iets noe goedkeuren?’ Da zou bie ‘n parteklier daorom nie deugaon.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Wi bluuft de tied?
    PREMIUM

    Wi bluuft de tied?

    Een stuitje gelee oorde ik over een wat ouwere vrouwe. Je zou kunne zeie, dat het een riepe, misschien overriepe, mè pittige tante was. Ze was nog op zoek nè een nieuwe liefde in d’r leven. En ze wist eêl goed wie ze nie wou ebbe! Het moest hin ‘uutgekachelde’ vent weze. Ze bedoelde d’r mee, dat ze hin ingezakte man wou, éên van wie niks uut hieng. Ze hieng nog vô een ‘senior-spring- in-’t veld’! Ik docht toen drek an ’t gezegde dâ de ouwerdom mee gebreken komt. Dat er een leeftied is dao je kleine pientjes en kwaelen he kriehe. En dao je oopt, dat het nie erreger oordt!
  2. Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaerse schoolmeêster
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaer­se school­meêster

    Vuuvenzeventig jaer eleeje was de bevrijdieng. Ik was tiene, mâ ik euhe nog ‘t gedans in gezwier van de maansen. Vlak bie ons uus aode ze ‘n dansvloer an’eleid in saeves wier d’r gedanst. Meêstentieds deeje de meissen dat mit de joengers in uniform. De aore mannen stienge daer toch wè ‘n bitje jeloers bie te kieken. ‘n Groôte lampe brocht vee licht, mâ wat ‘r buten de lichtkrieng gebeurde kô je nie zie. Dat wier pas maenden laeter dudelijk dû ‘n zwellieng van de buken bie sommigte meissen. Jao, vee meissen aode de vrie’eid nie an’ekund. De soldaoten waere allank â vertrokke naer uus. Â je d’r goed over naedienkt was t’r toe â zô-ies as ‘n brexit. In je mag dan vrie weze, verantwoordelijk bluuf je as maans vô aoles wat of je doet. Dat ‘oor tehenwoordig wè ‘s verhete.