De Leeuw, het herdenkingsmonument van de Slag van Waterloo.
Volledig scherm
PREMIUM
De Leeuw, het herdenkingsmonument van de Slag van Waterloo. © Erik van 't Hullenaar

Streektaal: ’n Poorte zonder deuren

STREEKTAALAs ‘k net an dit stikje begonnen bin, wordt ‘r op ‘t raom geklopt. ‘t Is de buurman. ,,De keukendeure was op slot”, zegt-ie, binst a tie binnen stapt. Ik knikken en zeggen dat die mee die wind zô makkelijk openwaoit en dan ‘k nie voo de mussen stoken. Die kom zeggen dat m’n vuulbak noe à voo de dèrde kêêr deze weeke op straote ligt. ,,Deu die wind ee,” zeg die nog, ‘k zou ‘m ‘s ‘n ander plekje geven.” En mee deze woorden stapt ie wee nao buuten, de regen in.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. ‘Wat waere ze in de were vô me!’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Wat waere ze in de were vô me!’

    Slaope is goed, gezond en noodzaekelijk. Mè as aolebei je bênen en voeten slaope onderwiele dat de rest van je lief wakker is, dan haet er ies mis! Zô was dat bie mien en dirom kwam ik terecht bie twi knappe koppen, dokter P. te V. en dokter D. te R. Het resultaât was: drie nachten nè het Adrz-hotel in Goes, mee aoles d’r op en d’r an. Eêl gastvrie was ’t dâ’k zelfs op d’n ochen van ankomst nie mi tuus oefde te eten. Echt Zuud Beveland! Dokter D. ao beslôte dâ mien ruggewervelkanaâl verbreêd moest ore. Di zouwe m’n bênen zêker wakker van ore, docht ‘n. Ie keek me â bie ’t eeste gesprek zô vol vertrouwen an, dâ’k onbevreêsd nè ’t hotel hieng. Ie zou dat vaerkentje wè es wasse! Jae, ’t was millimeterwèrek, mè ie dee zuk soort klusjes â eêl wat jaeren.
  2. Een joenge meid naekieke!
    PREMIUM
    AUDIO

    Een joenge meid naekieke!

    In naebie aole durpen in Zeêland ebbe ze een soos vô senioren. Wat is het dan jammer, dat er nog zôvee mensen eênzaem bin en bluve. Je kan makkelijk lid ore en vô ’t geld oef je het nie te laeten, wan de contributie is nog vóór-oorlogs. En meêstal kent de gezelligheid hin tied bie zulke groepjes ouwere. Nie alleên spilletjes doen is belangriek, de onderlinge contacten bin dikkels eêl levendig en leerzaem. Ik kan ’t wete, wan ik bin, hoewel hlad nie eênzaem, hraog bie de soos van ‘Melismoskou’ wi zô’n vuuftien mannen, in het naejaer of de vroege winter van ulder leven, iedere keer wi d’r best doe rond de biljarttaefel en vrouwen uut hetzelfde tiedperk aolerlei spilletjes doe.
  3. Twi drupjes trug leie..?
    streektaal/audio

    Twi drupjes trug leie..?

    Soms ebb’ik wè es wat moeite om een onderwerp te vinden vô de weke da’k an de beurte bin vô deze rubriek. Ook afgelope maend kon’k er mè hin hang in kriehe. Ik kon toch wi hin verslag doe van de zôveeste ‘eclantante en fomidabele’ overwinning ( ik gebruke die woorden nog een keer ter ere van Lein de Wolf, de vee te vroeg gestorve an-mekaore-praoter bie ’t ringrieën ier op ’t eiland!) van de biljarters van de Meliskerkse soos op de biljartverêniging van ’t zelfde durp. En ook nie oe of’t mee me hieng nae een maend hin alcohol drinke, wan vô mien bin aole maenden alcoholvrie! Ik ao ook nie ’t gevoel da’k in de vee besproke januari-dip zat. Neê, ik kon gewoon niks bijzonders vinde. En dirom komt er noe een gewoon verhaâltje over een sombere nachtemiddeg, toen me op onze fietsen, mee ondersteuning, nè Pauwenburg, an de rand van Vlissinge hienge. Vô aole dudelijkheid èn vô iedereên, die ‘nog nie’ an zô’n fiets toe is; as me nog op een gewone fiets gemoeten aode, ao ik m’n vrouwe nooit meegekrege om di wat vergete booschappen te h’n aelen!