Om 'n uur of negene gaot 't licht al an.
Volledig scherm
PREMIUM
Om 'n uur of negene gaot 't licht al an. © archieffoto Robin Utrecht/ANP

Over biegelôôf gesproken

STREEKTAAL I AudioSeptember is altied 'n schôône maond. Overdag is 't soms lekker weertje en dat doe dienken an de zeumer. As 't zonnetje schiint, dan kan 't best lekker ziin. Vooral as dat zonnetje op de rik schiint. Mao avonds is dat wat anders. Nao 't eten is 't gedaon mee dat lekker zonnetje. Toch? Dan wordt 't al vlug koel. ,,Je kan mèrken dan me nao de baomesse gaon'', zeien dan vroeger d'ouwe mènsen. En 't is zô. 't Is ommerst a vroeg doenker. Om 'n uur of negene gaot 't licht al an.

0 reacties

  1. Een joenge meid naekieke!
    PREMIUM
    AUDIO

    Een joenge meid naekieke!

    In naebie aole durpen in Zeêland ebbe ze een soos vô senioren. Wat is het dan jammer, dat er nog zôvee mensen eênzaem bin en bluve. Je kan makkelijk lid ore en vô ’t geld oef je het nie te laeten, wan de contributie is nog vóór-oorlogs. En meêstal kent de gezelligheid hin tied bie zulke groepjes ouwere. Nie alleên spilletjes doen is belangriek, de onderlinge contacten bin dikkels eêl levendig en leerzaem. Ik kan ’t wete, wan ik bin, hoewel hlad nie eênzaem, hraog bie de soos van ‘Melismoskou’ wi zô’n vuuftien mannen, in het naejaer of de vroege winter van ulder leven, iedere keer wi d’r best doe rond de biljarttaefel en vrouwen uut hetzelfde tiedperk aolerlei spilletjes doe.
  1. De doenkere daehen tegemoet
    PREMIUM
    streektaal

    De doenkere daehen tegemoet

    Dit oordt m’n leste stikje van het gedienkwaerdige jaer 2020. Een jaer wat me nie vlug zulle vergete. Het jaer dâ me oorde over corona en Covid-19, zonder dâ me de eeste achttiene ooit kende. Ik gae noe nie een eêl verhaâl opange over aoles wat me misse, wi me ons an ergere en wi me bange vô bin in deze tied. Te vee keren hae ik mee Corona nè bed en stae ik er mee op, â ei m’n vrouwe een andere naeme! En ik zâ mè eerlijk weze; mee aole maetregelen die genome bin en ore ebbe me vrede, behalve mee de dingen wideu me zelf beperkter hore bin, dat bluuft wennen! Ons mensen in het ‘schône’ Zeêland ebbe hlad nie te mopperen en vô ons mag het strange de kommende tied ‘leeg’ bluve. Noe ebb’ik makkelijk praote, wan ik kriehe â jaeren van ‘Drees’ en over m’n pensioen hae ik ook nie moppere! Nòg nie in ieder geval!