Volledig scherm
PREMIUM
Rinus Willemsen. © Peter Nicolai

Mijn dag is goed begonnen

STREEKTAALJe zet ’r nog à de lap op, roept de buurman binst a tie verbie riejt nao de polder. Soms stopt ie even voor ’n praotje, mao vanmorgen niks van dat alles. ’t Is trouwens nog vroeg, dà moen ’k ook wel zeggen.

’t Was vorige weeke, bie dà schôône weer. ’k Docht bie m’n eigen: ‘Vandaoge is ’t goe weertje om den ’of mao ’s an kant te doen. Winterklaor leggen, zô noemen ze dat. Kiek, à je alles z’n gangk laot gaon, is ’t rap ’n zootje. Wat slao da deugeschoten was, ’n bitje bôôntjes die versleten waoren en ’n reekje èèrpels. En dien ’oek mee frènzen. ’n Keer alles schône opkusen. Dan is ’t proper voo de winter. Juust tegen koffietied kwam tie teruggefietst, de buurman jao, toen alles an kant was. D’n ’of op sommigste plekken leeg en m’n groene container vol. Da was ’n goed begin van d’n dag. En dan was ’t nog mao tien uren. ‘Eije hie ook wel ’s zô’n gevoel? Of kènne je hie dat nie? Da je contènt over je wèrk bin?’

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. ‘Ik was nie alleên…’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Ik was nie alleên…’

    Oe ouwer je oordt, oe hrôter je verleden is en je moe aoltied wi oppasse nie te vee in de tied van vroeger te bluve angen. Zô an ’t einde van ‘t jaer kieke me een bitje trug nè oe of ’t was en voruut nè de toekomst. Joenge mensen ebbe vee goeie voornemens en plannen, ouweren ope eigenlijk dâ ze aol nog een bitje mee kunne , voral gezond bluve en ook nog een bitje kunne geniete van ’t leven. Wan, oordt er gezeid, . vôdâ je d’r erreg in eit….!