Volledig scherm
PREMIUM
Frans van der Heijde © PZC

Me bin aol hliek!

streektaal/audioDe sturmen rond onze held zwarte (mè hin hoofdletter…) Piet en de racistische uutlaetingen rond het voetbalveld bin wi een bitje he leie. Een nieuw jaer, nieuwe kansen, nieuwe voornemens (over een maend of tiene beginne ze wi.!) om onze medemensen die een bitje anders bin of nie van onze ‘kleur’ ,toch een bitje positiever te benaederen.

Zô’n zestig jaer gelee, toen ik nog een kind was, was Nederland ‘wit’ en kwaeme me bie ons op durp spaerzaemelijk in anraeking mee Ambonezen, die in kampen in de buurt zaete. Op mien laogere schole kwam ooit een echt doenkere man uut Afrika vertelle over de besteding van het geld uut ons ‘zendingsbusje’, â weet ik dat nie mi zeker. Ik ebbe alleên ontouwe dat ’n de binnenkant van z’n anden liet zie. Die waere…blank!

  1. ‘Ik was nie alleên…’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Ik was nie alleên…’

    Oe ouwer je oordt, oe hrôter je verleden is en je moe aoltied wi oppasse nie te vee in de tied van vroeger te bluve angen. Zô an ’t einde van ‘t jaer kieke me een bitje trug nè oe of ’t was en voruut nè de toekomst. Joenge mensen ebbe vee goeie voornemens en plannen, ouweren ope eigenlijk dâ ze aol nog een bitje mee kunne , voral gezond bluve en ook nog een bitje kunne geniete van ’t leven. Wan, oordt er gezeid, . vôdâ je d’r erreg in eit….!