Frans van der Heijde
Volledig scherm
PREMIUM
Frans van der Heijde © PZC

Laete leie of wegdoe..?

streektaalHet oprumen van een zolder kan soms tot verrassende dingen leie. Di schreef ik vier weken gelee over mee m’n poezie-verhaâl. Het is tuus mien taâk om de zolder “bie te ouwen”. En dat is een goeie zaâk wan ik kan het beste weggooie van ons tweêën..! Dit voorjaer stoeng het oprumen, meer dan ooit, in het teken van het wegdoen van spullen die me jaer nae jaer alleên even oppakte en trug zette onder het bekende motto: het lei nie op m’n rik!

  1. Driekwart eêuw een tillefon!

    Driekwart eêuw een tillefon!

    De huus en kleinhuus bin d’r vô een deêl de oorzaek van dat ouwere mensen aolmè meer in het bezit komme van een mobieltje mee aoles d’r op en d’r an, zeker in deze tied! De ‘ouwere’ bin de kwetsbaere groep, riepe vô…..( laet de jeugd het mè invulle!) Natuurlijk lope d’r ook nog senioren rond mee een mobieltje type Fred Flinstone, alleên geschikt om te bellen. Mè van aole kanten oordt gezeid dat zô’n ding, vroeger noemde me ’t een ‘vèreluller’, onmisbaer is. Ze kope d’r wè eên vô ons! De eeste instructie is kort en alleên geschikt vô snelle leerlingen. Nie vô mien dus! Di bin nog extra ‘lessen’ nôdig vô vele. En de meêste instructeurs ebbe weinig geduld! Gevolg is, dâ me het apperaât mè vô een deêl gebruke. Aolmè vraehe staet ook zô stom!
  2. Een joenge meid naekieke!
    PREMIUM
    AUDIO

    Een joenge meid naekieke!

    In naebie aole durpen in Zeêland ebbe ze een soos vô senioren. Wat is het dan jammer, dat er nog zôvee mensen eênzaem bin en bluve. Je kan makkelijk lid ore en vô ’t geld oef je het nie te laeten, wan de contributie is nog vóór-oorlogs. En meêstal kent de gezelligheid hin tied bie zulke groepjes ouwere. Nie alleên spilletjes doen is belangriek, de onderlinge contacten bin dikkels eêl levendig en leerzaem. Ik kan ’t wete, wan ik bin, hoewel hlad nie eênzaem, hraog bie de soos van ‘Melismoskou’ wi zô’n vuuftien mannen, in het naejaer of de vroege winter van ulder leven, iedere keer wi d’r best doe rond de biljarttaefel en vrouwen uut hetzelfde tiedperk aolerlei spilletjes doe.
  3. De doenkere daehen tegemoet
    PREMIUM
    streektaal

    De doenkere daehen tegemoet

    Dit oordt m’n leste stikje van het gedienkwaerdige jaer 2020. Een jaer wat me nie vlug zulle vergete. Het jaer dâ me oorde over corona en Covid-19, zonder dâ me de eeste achttiene ooit kende. Ik gae noe nie een eêl verhaâl opange over aoles wat me misse, wi me ons an ergere en wi me bange vô bin in deze tied. Te vee keren hae ik mee Corona nè bed en stae ik er mee op, â ei m’n vrouwe een andere naeme! En ik zâ mè eerlijk weze; mee aole maetregelen die genome bin en ore ebbe me vrede, behalve mee de dingen wideu me zelf beperkter hore bin, dat bluuft wennen! Ons mensen in het ‘schône’ Zeêland ebbe hlad nie te mopperen en vô ons mag het strange de kommende tied ‘leeg’ bluve. Noe ebb’ik makkelijk praote, wan ik kriehe â jaeren van ‘Drees’ en over m’n pensioen hae ik ook nie moppere! Nòg nie in ieder geval!