Volledig scherm
PREMIUM
© wikimedia

Kiek, dao liggen juuntjes

streektaal/audioMe reejen deu de polder, m’n buurman en ikke. Naost mekaore, zeker mee ‘n afstand van twêê meter. Allicht, deejen wudder dà. Vanwege de veilige afstand, ee. ‘t Was toevallig dà me mekaore tegenkwaomen op ‘t ènde van de straote.

  1. Ete: aolfjes, daer g’loaf ik nie in
    PREMIUM
    STREEKTAAL / AUDIO

    Ete: aolfjes, daer g’loaf ik nie in

    Toe dat de Corona d’r nog nie was kô je aalke weke in deze krante ’n stikje leze van twî maansen, die in ‘t eên of aore restaurant waere gaen ete in daer dan over schreve. Of de eihenaers van die eetgelehen’eden d’r zô blie mee waere betwufel ik. Want die speurneuzen gee zelden ’n ciefer waer of je blie van oort. Ik las op 13 maerte : “kabeljauw van presidentiële allure en gegrilde groenten die opperbest samen gaan met het nerveus-zoete van het hert”. ’t Ciefer: 7,8.
  2. Witlof zulle me rooie!
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Witlof zulle me rooie!

    De zoektocht van de boeren zit er wi op. Ik bin blie toe. Toegegeve, in deze barre tieden zocht Nederland wekenlang troôst bie ‘Boer zoekt vrouwe’. Alleên ‘Rutte zoekt volk’ wier beter bekeke. Ik keek ook iedere weke, â gaf het mien weinig troôst. Di zat totaâl hin schot in. Het leek op het kieken nè het groeien van gos. Mè me bleve ’t volge, wan me wouwe uuteindelijk wete wie of er mee wie zou overbluve. Ik wou actie zie, drama, figuren op rôze wolken, mè het bleef bie angen op een banke en nie wete wat te zeien.