Mark Rutte
Volledig scherm
PREMIUM
Mark Rutte © EPA

Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaerse schoolmeêster

streektaal/audioVuuvenzeventig jaer eleeje was de bevrijdieng. Ik was tiene, mâ ik euhe nog ‘t gedans in gezwier van de maansen. Vlak bie ons uus aode ze ‘n dansvloer an’eleid in saeves wier d’r gedanst. Meêstentieds deeje de meissen dat mit de joengers in uniform. De aore mannen stienge daer toch wè ‘n bitje jeloers bie te kieken. ‘n Groôte lampe brocht vee licht, mâ wat ‘r buten de lichtkrieng gebeurde kô je nie zie. Dat wier pas maenden laeter dudelijk dû ‘n zwellieng van de buken bie sommigte meissen. Jao, vee meissen aode de vrie’eid nie an’ekund. De soldaoten waere allank â vertrokke naer uus. Â je d’r goed over naedienkt was t’r toe â zô-ies as ‘n brexit. In je mag dan vrie weze, verantwoordelijk bluuf je as maans vô aoles wat of je doet. Dat ‘oor tehenwoordig wè ‘s verhete.

  1. ‘Wat waere ze in de were vô me!’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Wat waere ze in de were vô me!’

    Slaope is goed, gezond en noodzaekelijk. Mè as aolebei je bênen en voeten slaope onderwiele dat de rest van je lief wakker is, dan haet er ies mis! Zô was dat bie mien en dirom kwam ik terecht bie twi knappe koppen, dokter P. te V. en dokter D. te R. Het resultaât was: drie nachten nè het Adrz-hotel in Goes, mee aoles d’r op en d’r an. Eêl gastvrie was ’t dâ’k zelfs op d’n ochen van ankomst nie mi tuus oefde te eten. Echt Zuud Beveland! Dokter D. ao beslôte dâ mien ruggewervelkanaâl verbreêd moest ore. Di zouwe m’n bênen zêker wakker van ore, docht ‘n. Ie keek me â bie ’t eeste gesprek zô vol vertrouwen an, dâ’k onbevreêsd nè ’t hotel hieng. Ie zou dat vaerkentje wè es wasse! Jae, ’t was millimeterwèrek, mè ie dee zuk soort klusjes â eêl wat jaeren.
  2. Ken je mien nie mi...?
    PREMIUM
    Streektaal

    Ken je mien nie mi...?

    Ik kwam ze tegen nae afloop van één van m’n leste verteldaegen vôdat de wereld veranderde deu corona! Nae een leste groet liep ik nè buten en ieuw ze me tegen. Een ouwere vrouwe, van, zô schatte ik, half de tachtig, klampte me an en mee een vrolijk gezicht begon ze: ,,Dag Fransje, dat is lang gelee dat ik joe gezien ebbe! Jae, jie ei nôhâ es een keertje an ’t andje mee mien gelope. Ken je mien nie mi?” Omdat m’n gezicht één hroôt vraegteken vurmde, kwam ze toch drek mee een verhaâl, wat an dudelijkheid niks te wensen over liet.
  3. Onrust in Meliskèreke
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Onrust in Meliskère­ke

    In het kortste van de daehen schudt het bescheie Meliskèreke even op z’n grondvesten. Dan vindt de hrôte blijartwedstrijd plaets tussen de oudjes van de plaetselijke soos en de biljartclub “Over de rooien”, die ulder wedstrijdbiljart in het zeer fraâi verbouwd ( vee meer dan een) café Boône ebbe, in het centrum van het durp. Ondanks de moderne uutstraeling oogt het toch nog aoltied as “het kleine café an de haven”, zô knus en uselijk is ‘t. De biepassende achtergrondmuziek uut de zestiger jaeren en de centrâle plekke van de biljarttaefel maeke het plaetje compleet.