Volledig scherm
PREMIUM
Fietsen op Walcheren. © RUBEN OREEL

Fietse, ete, praote en luustere

STREEKTAALHet ei wat moeite gekost, mè dit jaer bin’k overtuugd geraekt van een twi-tal zâken, die ‘k lang anders zag. Saemen mee m’n vrouwe bin ik noe de gelukkige bezitter van een fiets mee ondersteuning. Lang docht ik, dâ zôies niks vô mien was, ik was er nie an toe zôgezeid. M’n vrouwe en de fietsenverkoper uut Disoek ebbe me over de streep haele. Joeng en oud kunne gewoon gebruuk maeke van de moderne mogelijkheden die d’r bin op fietsgebied. Je rie waerlijk mee vee plezier en je oeft d’r echt nie lui van t’oren. Ik wete, dâ iedere vergelieking mank haet, mè vroeger hienge mien ouwers nè Goes mee openbaer vervoer. Dat kan nog, mè ik gae mee d’n auto. Nie omda’k er an toe bin!

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. ‘Ik was nie alleên…’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Ik was nie alleên…’

    Oe ouwer je oordt, oe hrôter je verleden is en je moe aoltied wi oppasse nie te vee in de tied van vroeger te bluve angen. Zô an ’t einde van ‘t jaer kieke me een bitje trug nè oe of ’t was en voruut nè de toekomst. Joenge mensen ebbe vee goeie voornemens en plannen, ouweren ope eigenlijk dâ ze aol nog een bitje mee kunne , voral gezond bluve en ook nog een bitje kunne geniete van ’t leven. Wan, oordt er gezeid, . vôdâ je d’r erreg in eit….!