Volledig scherm
PREMIUM

Een veugel op m’n rik

streektaal/audioA je vroeger mie autootjes speeld’n en j’ao toevallig een peliesie-auto, dan riep je tatoe, tatoe om deur ’t verkeêr te kunnen. Noe è je mensen die a nie tatoe roepe, mae d’r eên è. Daè bin mensen die a zô getatoeëerd bin da ze enkel mae d’r aerm op te steken è en de rest gaèd’ a an de kant. Dat is nog es wat aars as dat gestuntel mie de plakplaetjes die a destieds bie de kauwgom zate. 

  1. ‘Wat waere ze in de were vô me!’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Wat waere ze in de were vô me!’

    Slaope is goed, gezond en noodzaekelijk. Mè as aolebei je bênen en voeten slaope onderwiele dat de rest van je lief wakker is, dan haet er ies mis! Zô was dat bie mien en dirom kwam ik terecht bie twi knappe koppen, dokter P. te V. en dokter D. te R. Het resultaât was: drie nachten nè het Adrz-hotel in Goes, mee aoles d’r op en d’r an. Eêl gastvrie was ’t dâ’k zelfs op d’n ochen van ankomst nie mi tuus oefde te eten. Echt Zuud Beveland! Dokter D. ao beslôte dâ mien ruggewervelkanaâl verbreêd moest ore. Di zouwe m’n bênen zêker wakker van ore, docht ‘n. Ie keek me â bie ’t eeste gesprek zô vol vertrouwen an, dâ’k onbevreêsd nè ’t hotel hieng. Ie zou dat vaerkentje wè es wasse! Jae, ’t was millimeterwèrek, mè ie dee zuk soort klusjes â eêl wat jaeren.
  2. Streektaal: ’n Poorte zonder deuren
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Streektaal: ’n Poorte zonder deuren

    As ‘k net an dit stikje begonnen bin, wordt ‘r op ‘t raom geklopt. ‘t Is de buurman. ,,De keukendeure was op slot”, zegt-ie, binst a tie binnen stapt. Ik knikken en zeggen dat die mee die wind zô makkelijk openwaoit en dan ‘k nie voo de mussen stoken. Die kom zeggen dat m’n vuulbak noe à voo de dèrde kêêr deze weeke op straote ligt. ,,Deu die wind ee,” zeg die nog, ‘k zou ‘m ‘s ‘n ander plekje geven.” En mee deze woorden stapt ie wee nao buuten, de regen in.
  3. Om zeven uren nao bed
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Om zeven uren nao bed

    ‘k Zie ze dao nog ankommen: twee vrouwen mee ‘n Duitse herder. Stevig stappend op ‘t trottoir. Angelijnd, da wel. ‘t Was tegen ‘n uur of achte. ‘k Stoeng net mee m’n tillefoontje op m’n stappenteller te kieken. Da doen ‘k nogal ‘s; da’s ‘n gewènte geworren de leste jaoren. Asof het telepathie was roept één van die vrouwen: ,,Hie moe zeker ook nog ‘n rondje doen van je stappenteller?” Ik roepen terug dat dat zô is, mao dan ‘k vanwege de coronao in m’n ‘uus moe bluven. ,,Wudder moeten d’n ‘ond uutlaoten ee”, roept d’r êne terug. Tied voor ‘n praotje is t’er nie bie.