Rinus Willemsen.
Volledig scherm
PREMIUM
Rinus Willemsen. © Peter Nicolai

Die wou ’t ’emellicht vangen

streektaal/audio,,Da was gisterenaovund nog ‘n flienke bui ee”, zegt de buurman binst a tie bie me kom staon. ,,Die draoiende gelukkig af, maor uut zukke luchten, dao kan je van alles uut kriegen.” Ik knikken maor ’s. ,,Je blommen weten d’r ook van”, gaot ie vèder, ,,die zou ‘k maor ‘s wat opbinnen.” En die wiest naor m’n daohliao’s. Die staon d’r inderdaod wat ver’abbezakt bie. ,,Mee die regen en wind, laoten ze udder koppen à gauwe ‘angen”, gaot ie vèder.

  1. Om zeven uren nao bed
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Om zeven uren nao bed

    ‘k Zie ze dao nog ankommen: twee vrouwen mee ‘n Duitse herder. Stevig stappend op ‘t trottoir. Angelijnd, da wel. ‘t Was tegen ‘n uur of achte. ‘k Stoeng net mee m’n tillefoontje op m’n stappenteller te kieken. Da doen ‘k nogal ‘s; da’s ‘n gewènte geworren de leste jaoren. Asof het telepathie was roept één van die vrouwen: ,,Hie moe zeker ook nog ‘n rondje doen van je stappenteller?” Ik roepen terug dat dat zô is, mao dan ‘k vanwege de coronao in m’n ‘uus moe bluven. ,,Wudder moeten d’n ‘ond uutlaoten ee”, roept d’r êne terug. Tied voor ‘n praotje is t’er nie bie.
  1. De doenkere daehen tegemoet
    PREMIUM
    streektaal

    De doenkere daehen tegemoet

    Dit oordt m’n leste stikje van het gedienkwaerdige jaer 2020. Een jaer wat me nie vlug zulle vergete. Het jaer dâ me oorde over corona en Covid-19, zonder dâ me de eeste achttiene ooit kende. Ik gae noe nie een eêl verhaâl opange over aoles wat me misse, wi me ons an ergere en wi me bange vô bin in deze tied. Te vee keren hae ik mee Corona nè bed en stae ik er mee op, â ei m’n vrouwe een andere naeme! En ik zâ mè eerlijk weze; mee aole maetregelen die genome bin en ore ebbe me vrede, behalve mee de dingen wideu me zelf beperkter hore bin, dat bluuft wennen! Ons mensen in het ‘schône’ Zeêland ebbe hlad nie te mopperen en vô ons mag het strange de kommende tied ‘leeg’ bluve. Noe ebb’ik makkelijk praote, wan ik kriehe â jaeren van ‘Drees’ en over m’n pensioen hae ik ook nie moppere! Nòg nie in ieder geval!