Rinus Willemsen.
Volledig scherm
PREMIUM
Rinus Willemsen. © Peter Nicolai

Die wou ’t ’emellicht vangen

streektaal/audio,,Da was gisterenaovund nog ‘n flienke bui ee”, zegt de buurman binst a tie bie me kom staon. ,,Die draoiende gelukkig af, maor uut zukke luchten, dao kan je van alles uut kriegen.” Ik knikken maor ’s. ,,Je blommen weten d’r ook van”, gaot ie vèder, ,,die zou ‘k maor ‘s wat opbinnen.” En die wiest naor m’n daohliao’s. Die staon d’r inderdaod wat ver’abbezakt bie. ,,Mee die regen en wind, laoten ze udder koppen à gauwe ‘angen”, gaot ie vèder.

  1. Gewoon deugaon
    PREMIUM
    Streektaal

    Gewoon deugaon

    ,,Da’s toch nie waor ee?” vraogt ’n vrouwe an me die verbie reej op de fiets en even afstappende. ’t Was vorige weeke dinsdag, net een weeke geleejen toen Jopie Minnaard in deze rubriek d’r stikje schreef. Ze vertellende dat de krante d’r mee op’oudt, mee Streektaol. Ze leunde op d’r fiets en kwam nog wat dichterbie. ,,Jao”, zei ik, ,,dat ei je goed gelezen.” Ze zei dat ze zôiets noe glad nie kon begruupen. ’t Was altied zô leutig die stikjes te lezen in de dinsdagkrante, zei ze nog en weg was ze.