Rinus Willemsen.
Volledig scherm
PREMIUM
Rinus Willemsen. © Peter Nicolai

Die vloog zô weg

streektaal/audio“Is dat soms nie moeilijk om ielke kêêr wat voo de krante te schrieven?” vroeg overlest een vrouwe toen ‘k bie de bakker was. “Bel nêê, daor ‘èn ‘k glad gêên moeite mee, ‘ôôr. Dat gaot van zelf.”

  1. Nog een stikje over Zoetelande!
    audio

    Nog een stikje over Zoetelande!

    Zaeterdagochen in Zoetelande. Midden in de zeumer. Het is doenker en bewolkt nae een zinderend waerme vriedag. Ik gae mè â vroeg een rondje lope. Dankzij dokter D. uut R., die me van een stenose afielp, kan ik noe, inplekke van een paer onderd meter, wi een paer uren lope. Eest nog even de PZC bekieke mee een stikje over "Zoetelande en de Meêuwen", dan op pad. Bie de plaetselijke super is 't â stik druk. Een joeng ventje spuit wat op het andvat van een winkelkarre en een echtpaer besluut liever twi karren mee te nemen nè binnen dan dâ "meneer" buten wacht. "Moeders" moest es verkeerde vla meeneme! Het joentje reageert nie eêns!.
  1. Het bin schappelijke mensen di..!
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Het bin schappelij­ke mensen di..!

    Duitsers bin over ’t algemeên perciese mensen, lui die ouwe van orde en regelmaet. Mè dâ ze zô percies bin dâ ze van aole butenlanders die ulder land binnenkomme, een foto neme en dat wi herhâle as ze ’t land uut gae, dat wist ik nie. Bovendien kreeg je die foto’s nog es tuus gestierd ook. Je moet er wè vô betaele wan di zitte toch meer aeken en ohen an ’t geheêl dan dao je op ’t eeste gezicht zou dienke.
  2. Twi drupjes trug leie..?
    streektaal/audio

    Twi drupjes trug leie..?

    Soms ebb’ik wè es wat moeite om een onderwerp te vinden vô de weke da’k an de beurte bin vô deze rubriek. Ook afgelope maend kon’k er mè hin hang in kriehe. Ik kon toch wi hin verslag doe van de zôveeste ‘eclantante en fomidabele’ overwinning ( ik gebruke die woorden nog een keer ter ere van Lein de Wolf, de vee te vroeg gestorve an-mekaore-praoter bie ’t ringrieën ier op ’t eiland!) van de biljarters van de Meliskerkse soos op de biljartverêniging van ’t zelfde durp. En ook nie oe of’t mee me hieng nae een maend hin alcohol drinke, wan vô mien bin aole maenden alcoholvrie! Ik ao ook nie ’t gevoel da’k in de vee besproke januari-dip zat. Neê, ik kon gewoon niks bijzonders vinde. En dirom komt er noe een gewoon verhaâltje over een sombere nachtemiddeg, toen me op onze fietsen, mee ondersteuning, nè Pauwenburg, an de rand van Vlissinge hienge. Vô aole dudelijkheid èn vô iedereên, die ‘nog nie’ an zô’n fiets toe is; as me nog op een gewone fiets gemoeten aode, ao ik m’n vrouwe nooit meegekrege om di wat vergete booschappen te h’n aelen!