Volledig scherm
PREMIUM
© Thinkstock

Boevekotje

streektaal/audioM’n aode vroeher op Renisse an de kaarke rechts van de groôte deure ‘t brandweerkot in lienks stieng ‘t boevekotje. Zô wier dat dû de kinders genoemd. D’r zat zô noe in dan ‘n vint in die te diepe in ‘t glaesje ekeken ao. ‘t Is gelokkig of ’ebroke want d’r bin gin boeven mî in mien durp. In as t’r noe kaerels op’epakt ore, dan gae ze trek nae Zurrikzeê. 

  1. Het bin schappelijke mensen di..!
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Het bin schappelij­ke mensen di..!

    Duitsers bin over ’t algemeên perciese mensen, lui die ouwe van orde en regelmaet. Mè dâ ze zô percies bin dâ ze van aole butenlanders die ulder land binnenkomme, een foto neme en dat wi herhâle as ze ’t land uut gae, dat wist ik nie. Bovendien kreeg je die foto’s nog es tuus gestierd ook. Je moet er wè vô betaele wan di zitte toch meer aeken en ohen an ’t geheêl dan dao je op ’t eeste gezicht zou dienke.
  2. Wi bluuft de tied?
    PREMIUM

    Wi bluuft de tied?

    Een stuitje gelee oorde ik over een wat ouwere vrouwe. Je zou kunne zeie, dat het een riepe, misschien overriepe, mè pittige tante was. Ze was nog op zoek nè een nieuwe liefde in d’r leven. En ze wist eêl goed wie ze nie wou ebbe! Het moest hin ‘uutgekachelde’ vent weze. Ze bedoelde d’r mee, dat ze hin ingezakte man wou, éên van wie niks uut hieng. Ze hieng nog vô een ‘senior-spring- in-’t veld’! Ik docht toen drek an ’t gezegde dâ de ouwerdom mee gebreken komt. Dat er een leeftied is dao je kleine pientjes en kwaelen he kriehe. En dao je oopt, dat het nie erreger oordt!
  3. ‘Ik was nie alleên…’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Ik was nie alleên…’

    Oe ouwer je oordt, oe hrôter je verleden is en je moe aoltied wi oppasse nie te vee in de tied van vroeger te bluve angen. Zô an ’t einde van ‘t jaer kieke me een bitje trug nè oe of ’t was en voruut nè de toekomst. Joenge mensen ebbe vee goeie voornemens en plannen, ouweren ope eigenlijk dâ ze aol nog een bitje mee kunne , voral gezond bluve en ook nog een bitje kunne geniete van ’t leven. Wan, oordt er gezeid, . vôdâ je d’r erreg in eit….!
  1. Ken je mien nie mi...?
    PREMIUM
    Streektaal

    Ken je mien nie mi...?

    Ik kwam ze tegen nae afloop van één van m’n leste verteldaegen vôdat de wereld veranderde deu corona! Nae een leste groet liep ik nè buten en ieuw ze me tegen. Een ouwere vrouwe, van, zô schatte ik, half de tachtig, klampte me an en mee een vrolijk gezicht begon ze: ,,Dag Fransje, dat is lang gelee dat ik joe gezien ebbe! Jae, jie ei nôhâ es een keertje an ’t andje mee mien gelope. Ken je mien nie mi?” Omdat m’n gezicht één hroôt vraegteken vurmde, kwam ze toch drek mee een verhaâl, wat an dudelijkheid niks te wensen over liet.
  2. Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaerse schoolmeêster
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaer­se school­meêster

    Vuuvenzeventig jaer eleeje was de bevrijdieng. Ik was tiene, mâ ik euhe nog ‘t gedans in gezwier van de maansen. Vlak bie ons uus aode ze ‘n dansvloer an’eleid in saeves wier d’r gedanst. Meêstentieds deeje de meissen dat mit de joengers in uniform. De aore mannen stienge daer toch wè ‘n bitje jeloers bie te kieken. ‘n Groôte lampe brocht vee licht, mâ wat ‘r buten de lichtkrieng gebeurde kô je nie zie. Dat wier pas maenden laeter dudelijk dû ‘n zwellieng van de buken bie sommigte meissen. Jao, vee meissen aode de vrie’eid nie an’ekund. De soldaoten waere allank â vertrokke naer uus. Â je d’r goed over naedienkt was t’r toe â zô-ies as ‘n brexit. In je mag dan vrie weze, verantwoordelijk bluuf je as maans vô aoles wat of je doet. Dat ‘oor tehenwoordig wè ‘s verhete.
  3. Zeven cent per roe…!
    PREMIUM
    Streektaal/audio

    Zeven cent per roe…!

    De leste maenden kriehe me op de tillevisie aolerlei programma’s te zien die me an peeën verdinne doen dienke. Misschien zâ de ienkele (….) joengere lezer nie wete wat peeën verdinnen is. As kind was dat je bieverdienste. Je zurgde dat de kleine sukerpeeplantjes, die in bosjes van een stik of vier, vuuve stoenge, op éên nae wiere weggetrokke. Dat êne plantje wier dan een hrôte sukerpee. Het was een rotwerkje. Je kroop over het land en mee drie rijen tehliek verdinde je de peeën. As je klaer was mee dat werk, hieng de boer mee een roestok over het verdinde land ( een roe was 3,60 bie 3,60 meter ) en dan kreeg je zeven centen vô iedere roe, die je verdind ao. En de boeren wi ik werkte, ebbe nooit nè boven afgerond...