Volledig scherm
PREMIUM
© ANP XTRA

Blind

streektaal/audioOp 4 jannewaorie was ’t Wereldbrailledag. Ik è d’r nie an edocht, want dan aod’ik toe â in mien biedraehe van de streektaele over de blinden eschreve. Ik è d’r drie van naebie mee’emaekt in z’è aole drie indruk op mien emaekt. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Wi bluuft de tied?
    PREMIUM

    Wi bluuft de tied?

    Een stuitje gelee oorde ik over een wat ouwere vrouwe. Je zou kunne zeie, dat het een riepe, misschien overriepe, mè pittige tante was. Ze was nog op zoek nè een nieuwe liefde in d’r leven. En ze wist eêl goed wie ze nie wou ebbe! Het moest hin ‘uutgekachelde’ vent weze. Ze bedoelde d’r mee, dat ze hin ingezakte man wou, éên van wie niks uut hieng. Ze hieng nog vô een ‘senior-spring- in-’t veld’! Ik docht toen drek an ’t gezegde dâ de ouwerdom mee gebreken komt. Dat er een leeftied is dao je kleine pientjes en kwaelen he kriehe. En dao je oopt, dat het nie erreger oordt!
  1. ‘t Was maor ‘n natte boel
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘t Was maor ‘n natte boel

    Nog maor ’n weeke geleejen, stoeng ‘k ’s morgens redelijk vroeg op (de krante lag al op de matte) toen ‘k nao buuten keek. Den ‘êêlen nacht ‘aod ‘t geregend. En nii zô weinig ook. De plassen in den ‘of. De straoten boenken. Misschiens is ‘t vuuf jaor geleejen, dat de straote opnieuw geleid is. Mao de speuren van d’auto’s staon weer al vol waoter. Weer a? zeg ik. ‘t Was bots a zô. Toen a den annemer z’n kont gekêêrd ‘ao. Ik docht toen nog bie m’n eihen: ‘Oe kan je zô iets noe goedkeuren?’ Da zou bie ‘n parteklier daorom nie deugaon.
  2. Zeven cent per roe…!
    PREMIUM
    Streektaal/audio

    Zeven cent per roe…!

    De leste maenden kriehe me op de tillevisie aolerlei programma’s te zien die me an peeën verdinne doen dienke. Misschien zâ de ienkele (….) joengere lezer nie wete wat peeën verdinnen is. As kind was dat je bieverdienste. Je zurgde dat de kleine sukerpeeplantjes, die in bosjes van een stik of vier, vuuve stoenge, op éên nae wiere weggetrokke. Dat êne plantje wier dan een hrôte sukerpee. Het was een rotwerkje. Je kroop over het land en mee drie rijen tehliek verdinde je de peeën. As je klaer was mee dat werk, hieng de boer mee een roestok over het verdinde land ( een roe was 3,60 bie 3,60 meter ) en dan kreeg je zeven centen vô iedere roe, die je verdind ao. En de boeren wi ik werkte, ebbe nooit nè boven afgerond...