Volledig scherm
PREMIUM
Het strand bij Zoutelande. © Theo Giele

Blie dâ’k ier weune

streektaal/audioAs joeng Béékerks joentje kwam ik zelden in Zoetelande. Ik ao d’r niks te zoeken (pas laeter…) Vaâg stae me een lange straete vô ohen, drek achter eêl laohe duuntjes. Noe is dat de Langstraete. Ook de ouwe Willibrorduspit weet ik nog. En erregens in die straete was de zaâk van “Jan de kapper” wi je, angeplakt op een raem, kon leze welke spelers de kommende zaeterdag mee mochte spele bie de Meêuwen.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Het bin schappelijke mensen di..!
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Het bin schappelij­ke mensen di..!

    Duitsers bin over ’t algemeên perciese mensen, lui die ouwe van orde en regelmaet. Mè dâ ze zô percies bin dâ ze van aole butenlanders die ulder land binnenkomme, een foto neme en dat wi herhâle as ze ’t land uut gae, dat wist ik nie. Bovendien kreeg je die foto’s nog es tuus gestierd ook. Je moet er wè vô betaele wan di zitte toch meer aeken en ohen an ’t geheêl dan dao je op ’t eeste gezicht zou dienke.
  2. Fietse, ete, praote en luustere
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Fietse, ete, praote en luustere

    Het ei wat moeite gekost, mè dit jaer bin’k overtuugd geraekt van een twi-tal zâken, die ‘k lang anders zag. Saemen mee m’n vrouwe bin ik noe de gelukkige bezitter van een fiets mee ondersteuning. Lang docht ik, dâ zôies niks vô mien was, ik was er nie an toe zôgezeid. M’n vrouwe en de fietsenverkoper uut Disoek ebbe me over de streep haele. Joeng en oud kunne gewoon gebruuk maeke van de moderne mogelijkheden die d’r bin op fietsgebied. Je rie waerlijk mee vee plezier en je oeft d’r echt nie lui van t’oren. Ik wete, dâ iedere vergelieking mank haet, mè vroeger hienge mien ouwers nè Goes mee openbaer vervoer. Dat kan nog, mè ik gae mee d’n auto. Nie omda’k er an toe bin!