Volledig scherm
PREMIUM
Het strand bij Zoutelande. © Theo Giele

Blie dâ’k ier weune

streektaal/audioAs joeng Béékerks joentje kwam ik zelden in Zoetelande. Ik ao d’r niks te zoeken (pas laeter…) Vaâg stae me een lange straete vô ohen, drek achter eêl laohe duuntjes. Noe is dat de Langstraete. Ook de ouwe Willibrorduspit weet ik nog. En erregens in die straete was de zaâk van “Jan de kapper” wi je, angeplakt op een raem, kon leze welke spelers de kommende zaeterdag mee mochte spele bie de Meêuwen.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. ‘Ik was nie alleên…’
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘Ik was nie alleên…’

    Oe ouwer je oordt, oe hrôter je verleden is en je moe aoltied wi oppasse nie te vee in de tied van vroeger te bluve angen. Zô an ’t einde van ‘t jaer kieke me een bitje trug nè oe of ’t was en voruut nè de toekomst. Joenge mensen ebbe vee goeie voornemens en plannen, ouweren ope eigenlijk dâ ze aol nog een bitje mee kunne , voral gezond bluve en ook nog een bitje kunne geniete van ’t leven. Wan, oordt er gezeid, . vôdâ je d’r erreg in eit….!