Volledig scherm
Vivianne Miedema. © Getty Images

As 'ons' mè winne…!

audioHet is mee de nôdige schroom da’k ies he schrieve over de topsport bedrievende vrouwen in Nederland. Natuurlijk ebb’ik de wedstrijden van het Nederlanse vrouwenvoetbalelftal gevolgd, â moe’k er drek bie zeie; het meêst as Oranje-supporter in ’t algemeên, opend dâ “ons” kampioen zouwe ore. 

Ik keek zôas ik ook kieke nè andbaldames, volleybalsters, hockeyvrouwen. Bie de Olympische spelen keek ik zelfs nè zeilwedstrijden en andboogschieten om mè es een paer sporten te noemen, die me nooit zouwe interessere as t’r hin landgenôten kans zouwe maeke op een medaille…! Zeile, judo, zwemme of roeie bin normaâl vô mien hin kieksporten. Alleên as….! Zô keek ik noe ook nè de voetballende vrouwen. As zelfbenoemde voetbalkenner kon ik het toch nie laete om m’n mannenbril op te zetten. Natuurlijk, di wier nie zôvee gescholde, gemopperd, gemeên gedae of “geschwalbed” as bie de mannen, mè as ’t een butenlanse ploeg geweest was, dan was ik â lang wat anders he doe….!

In de finale zie’k toch een prachtige, afdraoiende voorzet van rechs, die spits Miedema tegenvoets inkopte. Op dat moment zei ik, mee m’n vrouwe as luusteraer: “Dat doe me noe dienke an ons vroeger…!” Het was er uut vôda’k er erreg in ao. Ik zag ineêns m’n eihen wi bezig mee m’n fâvoriete bal, de afdraoiende voorzet van links, die, naebie vuuftig jaer gelee, mênig kopdoelpunt van “midvoor” Daâf Francke bie de Zoetelanse Meêuwen opleverde. Het feêst van de herkenning…! Mè nie an m’n vrouwe besteed! Wi of ik het lef vandaen aelde om te dienken dat ons vroeger van die dâmes gewonne zouwe ebbe.. .!? Kiek, en di draoit het noe om bie mien. Ik dienke, dat het peil van de vrouwen nie uutkomt boven de oogste klasse van het zaeterdagvoetbal, wi ons ooit in speelde. Ik dienke nie dâ b.v. Rijnsburgse boys noe zou verlieze van Miedema c.s. en as ploegen op dat niveau op de tillevisie bin, kiek ik pas as ik supporter bin van zô’n club…!

Het doe overigens niks af an de geweldige prestâtie van de oranje-dames. Uldere tegenstansters bin van ulder niveau en zô moe je geniete van “onze meiden” die het toch mè waer maekte. En dat in een tied wi de mannenvoetballers de êne nae de andere afgang meemaeke.

Ik geniete as toeschouwer, en nie deskundige, net zô vee van ’t hockey van de dames as van de heren(kampioene…) Ik leve mee de vrouwenvolleyballers net zô mee as mee de mannen. Ik zie de wielrensters net zô hraog winne as d’r mannelijke soortgenôten en ik zitte ook op het puntje van m’n stoel as Dafne Schippers ard he lope, â loopt ze nie zô ard as de mannelijke toppers. Van die sporten bin ik hin kenner, ik ebbe gewoon een “oranje bril” op. As “ons”mè winne…! En bie ’t voetballen zie ik te vee technische mankementen, “op oop van zegen”- ballen en keepsters die de wonderlijkste bewegingen maeke.

Aoles bie mekaore mohe me stikke hroôs weze op vee vrouwelijke topsporters in ons land. Dit jaer bereike ze meer dan de mannen, in eêl vee sporten. Me mohe een bescheie ode nie achterwehe laete. “Ode an die Freude”, componeerde ooit Beethoven. Op deze melodie dan “Ode an die Frauen” mee de woorden: Vele vrouwen doen het beter dan de mannen in de sport, Wie dat nie helove wil, die ei toch vô z’n kop een bord. Ode an d’oranje-vrouwen, ook deu ’t mannenlegioen. Juiche, schreêuwe, hosse, springe vô de vrouwenkampioen. En ik zâ m’n zunnebril uut de zestiger jaeren mè tuus laete as ik zômedeên wi he kieke nè ’t voetballen bie ons op durp….!

  1. Sukeladeletters van kaes
    STREEKTAAL

    Sukeladeletters van kaes

    Wat een gemieter toch. Eêst ao me kip mie fipronil en het is amper wig of het volgende diend’n z’n eigen an. ‘k Ao net twî lekkerbekjes ekocht en een alf pond kibbeling en daè lekker van genote of de krante kopt’n ‘Listeriabacterie in lekkerbek en kibbeling’. Daè bî je dan goed mie. Zou je d’r joekte van kriege, zou je d’r van motte spieë, maegkrampe van kriege, zou j’r blind van worre. Gelukkig bleek de listeria gin invloed op me te è’n, mae wig lekkere naèsmaeke.
  1. Petaoten, peetjes en een bolle woste
    streektaal/audio

    Petaoten, peetjes en een bolle woste

    Petaoten kappe of overraepe, het kan wee en het mag. Je môt het wè eêst vraege, stoeng ‘r vorige weke in de krante. Ik wille wee wè ’s een lans breke voe lekkere Zeêuwse petaoten, wan tegenwoordig worre die d’r aolmae minder egete. Je kan de tv nie anzette of daè wortussen de bedrieven deur’ekookt. Mae meêstal van die nochtere diengen die a je van z'n leven zelf nie klaer kriegt, a je a begriept waè a ze het over è. Een steutje terug goeng d’r eên pasta kooke. As kind von ik dat a lekker op m'n broad.
  2. Eêst wissele in dan betaele
    Audio

    Eêst wissele in dan betaele

    Julder gae misschien ok wè ‘s op vekansie. Dan krieg je noe even wat om an te dienken. In 1986 bî m’n op vekansie in Joego-Slavië eweest. ’t Was nog ’t land van Tito, ’n communistische ‘eilstaet. M’n è d’r moôie weken deur’ebrocht in vee ezie. Bevobbeld de ouwe bruhhe in Mostar, waer jongetjes vô ’n paer dinar van of deeje sprienge. Ze wiste eêl goed dat de toeristen dat leutig vonde. Zômâ ’n plekke waer of toe nog Ibrahim in Abraham gewoon neffen mekaore konde leve. Niks an d’and. Dat is in de laetere oorlog eêmae veranderd. De bruhhe kepot in de goeie verstand’oudieng kepot. In dat aomè, omdat Servische “intellectuelen” ulder verstand beter aode motte gebruke in plekke van ’n nationalistisch gevoel te propaheeren.