Volledig scherm
© stock.xchng

Andermans buuk vast’ouwe

STREEKTAAL / AUDIOHet za je mae evroge worre: ,,Wil je ceremoniemeêster weze op oanze bruuloft?” Een eêrebaan a je zuster trouwd’n of je broer of je beste vriend. Je dee dat graag, mae oe most je dat doe. 

De eênige ervaering die a je ao was bie de bruloft van Ome Han en tante Trees. J’ ao een flauw idee van wat a je te doen stoeng. Eên dienk was zeker, je most een bruloftsgids maeke mie daèrin het programma. Voorbeelden vond je in de gidsen van eêrdere bruloften die a je mee’emaèkt ao of in gidsen die a je te leên kreeg van fermielje. Ok wist je a je naè Torbijn most in de Ganzepoortstraete in Goes, wan die verkocht aollerlei vèsjes, voordrachten en toneêlstikjes. Die kô je in je boekje opneme of mie een paer mensen leêre om op dien dag uut te voeren.

Ik komme op dit onderwerp omda ‘k een dotte materiaal kreeg van een mevrouw uut Goes: bruloftsgidsen, liedjes, sketches enz. Dat brocht me bie de tied da ‘k zelf van die gidsjes maèkt’n voe broers, zusters, neven, nichten en anverwanten. De feêstgids begon bie een welkomslied. “ Hartelijk welkom in ons midden. Welkom bruidegom en bruid! Hoor ons zingen, hoor ons bidden: Dat de band die gij nu sluit…..” Het most ezonge worre op de melodie van “‘k Heb geloofd en daarom zing ik”. Dan volgd’n steevast het reglement mie tien geboden, bijvoorbeeld dat het verboo was om bie het lachen andermans buuk vast t’ ouwen.

Vervolgens was het tied voe een vèsje voe ’t eten. “In naam van de bruidegom, doe open je mond, de feestmaltijd staat nu gereed.” Dat kon ezonge worre op de wieze van “In naam van Oranje”. Nae het eten kwam ‘r gelegen’eid voe meêr lollige liedjes en activiteiten. Een vaste gewoonte was het ABC. Een selectie feêstgangers brocht dan een cadeautje naè voren dat begon mie een letter van het alfabet. Daè oarden dan ok een riempje bie. 

“’k Ao de K, mae ‘k wist nie wat a ‘k kôpe most, dus ik geve mae een zoete Koeke, da’s goed voe de kost.” “En ik ao de L en in dit vers, past een doasje Lucifers.” Tussendeur de liedjes was t’r tied voe spelletjes en stikjes. Dikkels were dat bekende vertoaningen. Ome Wullem die het gedicht “Ode op de pispot” dee of het gedicht over de scheuteldoek deur tante Anna. Dan kwam het befaamde “We reizen in een broekje….”, waèr a twî feêstgangers saemen in eên broek het biepassende vèsje zonge. 

Ok geliefd was “Van der Steen mie z’n derde been”. Dat was een lied mie een refreintje daè a een zanger of zangeres mie drie beênen bewegingen maèkt’n. Dat was een komisch gezicht en het vereist’n ok nog wè wat oefenieng. Ok het hoedenlied was een topper. Op de melodie van “Toen onze mop een mopje was” wier d’r een lied ezonge, twint a t’r een ‘oed deuregeve wier. Wie a d’n ‘oed in anden ao bie het eindigen van het couplet most ’n opzette. 

Bie het volgende couplet was het een slabbetje, bie het derde een nachtjapon enzôvoort. Langzaemerand kwam het einde van het feêst in zicht. Daèvoe was een afscheidslied voorzieë. Dat most wè een bitje serieus weze. “Zo geeft elkander dan de hand. Hoezee. Ja wij verklaren d’echt tot stand. Hoezee. Geluk en Zegen schenken u vreugd tot eens het zilver u verheugt. Hoezee (3x).” Dat kon ezonge worre op de melodie van “Wie in januari geboren is”. Dan kwam d’r meêstal nog koffie mie een broadje en dan was het feêst ten einde. Voe de ceremoniemeêster zat de taak d’r dan op. 

Eên lied dat daè over gaèt, beschrieft het as volgt: ”Wij hebben onze taak volbracht en wensen ’t Paar een goede nacht. Voor ’t laatst dan klinke in het rond: Slaap wel tot in de morgenstond!” Dat is nie per se christelijk, mae het wier ezonge op de melodie van “Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, die galmt door gans Jeruzalem.” De feêstgidsen gienge mee naèr uus as inspiratiebron voe een volgende trouwfeêste. Da’s mae goed ok, anders ao ‘k dit stikje nie kunne schrieve.

Reacties naè Engel Reinhoudt, Werrilaan 21, 4453 CA, ’s-Heerenhoek. cn.zeeuws@zeelandnet.nl

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Gevaerlijke fietspaeden
    PREMIUM
    Streektaal

    Gevaerlij­ke fietspae­den

    Vee butenlanders vertelle het ons: ,,Julder, Nederlanders, bin op een fiets gebore." Dat zeie ze omdat ze ier riepe en groen op zô'n vervoermiddel zien rieë. Van kleine huus die op een loopfietsje over de stoepe scheure tot ouwere mannen, die op een driewielfiets, moeitevol mè stabiel, nog tochten maeke. En van fanatieke ligstoel-fietsers, die mee een noôdhang over fietspaeden hae tot het ouwere vrouwtje, die mee een e-bike en een te ohe snelheid, mien vôbie riedt en een gezicht zet asof ze nie zelf fietst mè meer gelanceerd oordt. En dan ei het weinig zin om ze nog even vriendelijk toe te roepen: ,,Bin jie Marianne Vos?" of ,,Di hae Wim van Est." Ze verstaen het nie of ze ebbe hin notie van wat jie di zeit.