1. Laete leie of wegdoe..?
    PREMIUM
    streektaal

    Laete leie of wegdoe..?

    Het oprumen van een zolder kan soms tot verrassende dingen leie. Di schreef ik vier weken gelee over mee m’n poezie-verhaâl. Het is tuus mien taâk om de zolder “bie te ouwen”. En dat is een goeie zaâk wan ik kan het beste weggooie van ons tweêën..! Dit voorjaer stoeng het oprumen, meer dan ooit, in het teken van het wegdoen van spullen die me jaer nae jaer alleên even oppakte en trug zette onder het bekende motto: het lei nie op m’n rik!
  2.  ‘t Gao wèrm worren vandaoge

    ‘t Gao wèrm worren vandaoge

    ,,Da gao beter worren deze weke,” roept de buurman toen ‘k gisteren in mijn ‘ofje wat vuulte stoeng te kappen. Deu de regen van de leste weken is de winde in m’n ‘aoge flienk an ‘t groeien gegaon. ,,Winde”, zegt de buurman die even d’r bie was kommen te staon. ,,Winde, joengen, da’s bienao nie klein te kriegen. Da moe je eigenlijk in ‘t voorjaor bots pakken. Anders kom je d’r nie vanaf.” Ik knikken maor ‘s en gaon rustig deu. Vooral tussen m’n rozebottels bluuf die smerige winde terugkommen. Altied staon ze net vlak tegen de stammetjes van de bottels mee die doorns. En die winde krult altied rond die bottels. Op die maniere trek je die nie uut de grond. Da breekt altied af. ,,Jao joengen”, gaot ie vèder, ,,da spul noemen ze nie voo niks duuvels naoigaoren...”
  1. ‘t Goeng as rôôk deu de schouwe
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘t Goeng as rôôk deu de schouwe

    ,,Kiek”, zeg ‘k tegen de buurman binst an me wat staon te praoten op gepaste afstand. ,,Kiek, die liester is bezig om wat eten op te snorren.” Me draoien ons alle twi nao de veugel die nèèstig bezig is onder d’aoge de blaoren om te kêêren. ,,Das ‘n wuufje”, zegt de buurman. ‘Oe, die dat weet ee? Da’s gêên vraoge wèèrd. Z’n ‘êêle leven weunende die in de polder. De leste jaoren noe in de binnen, mao dao gao gêên dag verbie of die is nie in de polder gewist.
  1. De doenkere daehen tegemoet
    PREMIUM
    streektaal

    De doenkere daehen tegemoet

    Dit oordt m’n leste stikje van het gedienkwaerdige jaer 2020. Een jaer wat me nie vlug zulle vergete. Het jaer dâ me oorde over corona en Covid-19, zonder dâ me de eeste achttiene ooit kende. Ik gae noe nie een eêl verhaâl opange over aoles wat me misse, wi me ons an ergere en wi me bange vô bin in deze tied. Te vee keren hae ik mee Corona nè bed en stae ik er mee op, â ei m’n vrouwe een andere naeme! En ik zâ mè eerlijk weze; mee aole maetregelen die genome bin en ore ebbe me vrede, behalve mee de dingen wideu me zelf beperkter hore bin, dat bluuft wennen! Ons mensen in het ‘schône’ Zeêland ebbe hlad nie te mopperen en vô ons mag het strange de kommende tied ‘leeg’ bluve. Noe ebb’ik makkelijk praote, wan ik kriehe â jaeren van ‘Drees’ en over m’n pensioen hae ik ook nie moppere! Nòg nie in ieder geval!
  2. Driekwart eêuw een tillefon!

    Driekwart eêuw een tillefon!

    De huus en kleinhuus bin d’r vô een deêl de oorzaek van dat ouwere mensen aolmè meer in het bezit komme van een mobieltje mee aoles d’r op en d’r an, zeker in deze tied! De ‘ouwere’ bin de kwetsbaere groep, riepe vô…..( laet de jeugd het mè invulle!) Natuurlijk lope d’r ook nog senioren rond mee een mobieltje type Fred Flinstone, alleên geschikt om te bellen. Mè van aole kanten oordt gezeid dat zô’n ding, vroeger noemde me ’t een ‘vèreluller’, onmisbaer is. Ze kope d’r wè eên vô ons! De eeste instructie is kort en alleên geschikt vô snelle leerlingen. Nie vô mien dus! Di bin nog extra ‘lessen’ nôdig vô vele. En de meêste instructeurs ebbe weinig geduld! Gevolg is, dâ me het apperaât mè vô een deêl gebruke. Aolmè vraehe staet ook zô stom!
  3. Wie ao dat oait ‘edocht!
    Streektaal - Audio

    Wie ao dat oait ‘edocht!

    Noe motte julder nie dienke da ‘k elke keêr a ‘k an de burte bin over ‘t Kerkje van Ellesdiek begunne. Mè noe vaol ‘t net mesje op ‘t sneetje, wan 76 jaer ‘eleje wier op 29 oktober Ellesdiek bevrijd. Het durp was zwaer ‘etroffe. Vee uuzen lagge in puun en van de moaie ouwe kerke was ok niks mì over. Het verdriet was groat op dat kleine durpje deur het verlies van vee mènselevens. In 1950 wier t’r een nieuwe kerke ‘ebouwd, die a noe deur eêl Zeêland (en nog vadder) bekend stit as ‘t Kerkje van Ellesdiek.
  1. Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaerse schoolmeêster
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Gelokkig is Rutte ’n ouwerjaer­se school­meêster

    Vuuvenzeventig jaer eleeje was de bevrijdieng. Ik was tiene, mâ ik euhe nog ‘t gedans in gezwier van de maansen. Vlak bie ons uus aode ze ‘n dansvloer an’eleid in saeves wier d’r gedanst. Meêstentieds deeje de meissen dat mit de joengers in uniform. De aore mannen stienge daer toch wè ‘n bitje jeloers bie te kieken. ‘n Groôte lampe brocht vee licht, mâ wat ‘r buten de lichtkrieng gebeurde kô je nie zie. Dat wier pas maenden laeter dudelijk dû ‘n zwellieng van de buken bie sommigte meissen. Jao, vee meissen aode de vrie’eid nie an’ekund. De soldaoten waere allank â vertrokke naer uus. Â je d’r goed over naedienkt was t’r toe â zô-ies as ‘n brexit. In je mag dan vrie weze, verantwoordelijk bluuf je as maans vô aoles wat of je doet. Dat ‘oor tehenwoordig wè ‘s verhete.
  2. Ken je mien nie mi...?
    PREMIUM
    Streektaal

    Ken je mien nie mi...?

    Ik kwam ze tegen nae afloop van één van m’n leste verteldaegen vôdat de wereld veranderde deu corona! Nae een leste groet liep ik nè buten en ieuw ze me tegen. Een ouwere vrouwe, van, zô schatte ik, half de tachtig, klampte me an en mee een vrolijk gezicht begon ze: ,,Dag Fransje, dat is lang gelee dat ik joe gezien ebbe! Jae, jie ei nôhâ es een keertje an ’t andje mee mien gelope. Ken je mien nie mi?” Omdat m’n gezicht één hroôt vraegteken vurmde, kwam ze toch drek mee een verhaâl, wat an dudelijkheid niks te wensen over liet.