1. Het bin schappelijke mensen di..!
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Het bin schappelij­ke mensen di..!

    Duitsers bin over ’t algemeên perciese mensen, lui die ouwe van orde en regelmaet. Mè dâ ze zô percies bin dâ ze van aole butenlanders die ulder land binnenkomme, een foto neme en dat wi herhâle as ze ’t land uut gae, dat wist ik nie. Bovendien kreeg je die foto’s nog es tuus gestierd ook. Je moet er wè vô betaele wan di zitte toch meer aeken en ohen an ’t geheêl dan dao je op ’t eeste gezicht zou dienke.
  2. Fietse, ete, praote en luustere
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Fietse, ete, praote en luustere

    Het ei wat moeite gekost, mè dit jaer bin’k overtuugd geraekt van een twi-tal zâken, die ‘k lang anders zag. Saemen mee m’n vrouwe bin ik noe de gelukkige bezitter van een fiets mee ondersteuning. Lang docht ik, dâ zôies niks vô mien was, ik was er nie an toe zôgezeid. M’n vrouwe en de fietsenverkoper uut Disoek ebbe me over de streep haele. Joeng en oud kunne gewoon gebruuk maeke van de moderne mogelijkheden die d’r bin op fietsgebied. Je rie waerlijk mee vee plezier en je oeft d’r echt nie lui van t’oren. Ik wete, dâ iedere vergelieking mank haet, mè vroeger hienge mien ouwers nè Goes mee openbaer vervoer. Dat kan nog, mè ik gae mee d’n auto. Nie omda’k er an toe bin!
  1. Pette
    PREMIUM
    streektaal/audio

    Pette

    Onderlesten waere wulder mee mit 'n busreize naer de Rivièra. 't Was moôi, ô, in m'n aode aalken dag zonne. Dust ik was blie dat ik mien pette bie m'n estoken ao, â è'k daer slechte ervaeriengen mee. Ik bin naemelijk eêl aarg goed in 't verheten van de pette â'k aarhest ezeten è. D'r loapt 'r op Schouwen eêne rond, die mit 'n pette loapt waer of 'n blauwvoet-jan-van-gent op staet. Â je dat ziet, dan weet je, die is van mien, die è'k op de Galapagos ekocht. Mâ jao, aarhest in Zurrikzeê, ik zâ de plekke "onder de pet houden", è'k 'n laete laahe. Kwiet netuurlijk, wat dienk je, zô'n moôie pette wil iedrendeên è.
  1. ‘t Was maor ‘n natte boel
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘t Was maor ‘n natte boel

    Nog maor ’n weeke geleejen, stoeng ‘k ’s morgens redelijk vroeg op (de krante lag al op de matte) toen ‘k nao buuten keek. Den ‘êêlen nacht ‘aod ‘t geregend. En nii zô weinig ook. De plassen in den ‘of. De straoten boenken. Misschiens is ‘t vuuf jaor geleejen, dat de straote opnieuw geleid is. Mao de speuren van d’auto’s staon weer al vol waoter. Weer a? zeg ik. ‘t Was bots a zô. Toen a den annemer z’n kont gekêêrd ‘ao. Ik docht toen nog bie m’n eihen: ‘Oe kan je zô iets noe goedkeuren?’ Da zou bie ‘n parteklier daorom nie deugaon.
  2. Zeven cent per roe…!
    PREMIUM
    Streektaal/audio

    Zeven cent per roe…!

    De leste maenden kriehe me op de tillevisie aolerlei programma’s te zien die me an peeën verdinne doen dienke. Misschien zâ de ienkele (….) joengere lezer nie wete wat peeën verdinnen is. As kind was dat je bieverdienste. Je zurgde dat de kleine sukerpeeplantjes, die in bosjes van een stik of vier, vuuve stoenge, op éên nae wiere weggetrokke. Dat êne plantje wier dan een hrôte sukerpee. Het was een rotwerkje. Je kroop over het land en mee drie rijen tehliek verdinde je de peeën. As je klaer was mee dat werk, hieng de boer mee een roestok over het verdinde land ( een roe was 3,60 bie 3,60 meter ) en dan kreeg je zeven centen vô iedere roe, die je verdind ao. En de boeren wi ik werkte, ebbe nooit nè boven afgerond...
  1. Streektaal: ’n Poorte zonder deuren
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Streektaal: ’n Poorte zonder deuren

    As ‘k net an dit stikje begonnen bin, wordt ‘r op ‘t raom geklopt. ‘t Is de buurman. ,,De keukendeure was op slot”, zegt-ie, binst a tie binnen stapt. Ik knikken en zeggen dat die mee die wind zô makkelijk openwaoit en dan ‘k nie voo de mussen stoken. Die kom zeggen dat m’n vuulbak noe à voo de dèrde kêêr deze weeke op straote ligt. ,,Deu die wind ee,” zeg die nog, ‘k zou ‘m ‘s ‘n ander plekje geven.” En mee deze woorden stapt ie wee nao buuten, de regen in.
  2. Onrust in Meliskèreke
    PREMIUM
    STREEKTAAL

    Onrust in Meliskère­ke

    In het kortste van de daehen schudt het bescheie Meliskèreke even op z’n grondvesten. Dan vindt de hrôte blijartwedstrijd plaets tussen de oudjes van de plaetselijke soos en de biljartclub “Over de rooien”, die ulder wedstrijdbiljart in het zeer fraâi verbouwd ( vee meer dan een) café Boône ebbe, in het centrum van het durp. Ondanks de moderne uutstraeling oogt het toch nog aoltied as “het kleine café an de haven”, zô knus en uselijk is ‘t. De biepassende achtergrondmuziek uut de zestiger jaeren en de centrâle plekke van de biljarttaefel maeke het plaetje compleet.