Volledig scherm
Guitho de Wolff. © Lex de Meester

Smaakmaker De Wolff kritisch op zichzelf na goed NK

ROTTERDAM - Voor de Zeeuwse deelnemers domineerde het springen tijdens het NK turnen en de Ahoycup in Rotterdam. Turn’87 uit Oostburg maakte de ambities waar. Smaakmakers Guitho de Wolff en Randy Verheije vielen in de medailles op het hoogste A niveau. 

De Wolff werd bij de senioren tweede op minitramp en derde op airtrack en Verheije pakte bij de jeugd zilver op airtrack en minitramp en brons op deminitrampoline/pegasus. Guitho de Wolff heeft zich tevens gekwalificeerd voor het WK, dat in december in Tokio plaatsvindt. Hij voldeed tijdens de voorrondes al aan de limiet. Randy Verheije heeft bij de jeugdspringers inmiddels de moeilijkheid gesprongen, maar nog niet de totaalscore. Overigens ook de andere springers niet, waardoor de beslissing of Verheije ook naar het WK mag in handen ligt van de technische commissie Springen van de KNGU.

De Wolff was ondanks zijn prestaties nog niet eens helemaal tevreden. ,,Tumbling ging vandaag stroef en op dubbelmini was ik graag Nederlands kampioen geworden. Ik wilde vooral mijn mogelijke WK-sprongen uitspringen.” In de voorronde verliep de sprong met de hoogste moeilijkheidswaarde (dubbel salto gehurkt in met 2,5 draai, gevolgd door dubbel streksalto) nog prima. De Wolff: ,,Bij de finale liep dit niet soepel genoeg om de waarde ervoor te krijgen.” 

Trainster Kristine Provo keek tevreden terug op de prestaties van haar pupillen. ,,Het resultaat is ernaar om terug te blikken op een mooi seizoen, met afsluitend een prima NK.” Provo refereerde aan de andere medailles die door Turn’87 werden gehaald: op dubbel minitramp werden Anouk Verstraeten en Valerie Steenbergen gedeeld eerste, Loic Polderman tweede en Troy Verheijen derde. Cars Valk en Koen Zwegers werden eveneens tweede. Op minitramp werd goud gehaald door Koen Zwegers, zilver door Anna Heinsdijk en brons door Kyan Musters. Ook brons was er voor Nikki de Witte op de dubbele minitrampoline.

Ook Olympia Kapelle presteerde prima en grossierde in zilveren plakken op het B-niveau. Tess van Waarde leverde deze prestatie bij de jeugd op airtrack, terwijl clubgenote Lisa Raadtgever op de pegases tweede werd. Bij de junioren was de tweede plaats voor Meike van Belzen op airtrack en bij de heren voor Giovanni Minnaard. Tess van Waarde haalde tevens brons op minitramp. Bij de wedstrijd voor de microgymteams was Olympia bij de jeugd A (Amy Quakkelaar, Iris Goedegebuure, Annika Franken, Lisa Raadtgever) tweede en bij de jeugd C (Yfke de Mol, Joni van Ham, Lieke Kats, Noa van der Weiden) derde. MTV Middelburg kwam net niet op het podium. De vierde plaats was weggelegd voor Dylani Clerx bij de junioren (minitramp), terwijl Vivian Poppe vijfde werd bij de senioren (pegases).

Een mooie klassering was er voor het acrogymtrio van Forza Gymnastica (Nora Blok, Aurelia Ciarelli, Fleur Isaksson), dat als vijfde eindigde. Bij het springen waren er drie gouden plakken voor de Goese club: Remo en Levi Schrier verzekerden zich van de eerste plaats op de dubbele minitrampoline, terwijl Sven Traas won op de trampoline. Nard Tieleman (trampoline) was één van de Forza-gymnasten die zilver pakte. Voor hem gold dat als een teleurstelling. 

Bij het vrouwenturnen waren geen Zeeuwse medailles. Yara Helleman van Turnschool Zeeland werd tiende bij de Ahoy Cup op het A-niveau en Marika Padmos (Delta Sport) eindigde als 23ste.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Eddy Bosschaert stopt er mee: ‘Een vermeden gevecht is een gewonnen gevecht’
    PREMIUM

    Eddy Bosschaert stopt er mee: ‘Een vermeden gevecht is een gewonnen gevecht’

    STEKENE - Vijfenveertig jaar lang stak Eddy Bosschaert zijn ziel en zaligheid in shotokan karateclub Hulst. De in het Belgische Stekene woonachtige karateleraar was bij de oprichting van de club betrokken, was een liefhebber van vooral een goede techniek en promoveerde tot de zesde dan. Bosschaert deed in de beste jaren van de club met zijn team mee op het één-na-hoogste niveau. De tand des tijds heeft het op 73-jarige leeftijd van hem gewonnen. Het lichaam wil niet meer, een afscheid als erelid is het gevolg.