Zij kunnen Duncans feestje nog verstieren

videoBezorgt Duncan Laurence Nederland vanavond de eerste Songfestivalzege in 44 jaar? Hij is met Arcade topfavoriet. Wie kunnen hem nog bedreigen? Zijn vier grootste rivalen ontleed.

Zweden

John Lundvik – Too Late for Love

De grootste uitdager van Duncan Laurence. Dat Zweden meedoet om de eindzege is zo voorspelbaar de uitkomst van een Engelse Brexit-stemming. Bij winst kan het land, naast Ierland, recordhouder worden met zeven Songfestivalzeges.

John Lundviks inzending voldoet geheel aan de traditie van de Zweedse popmuziek: alles draait om een GROOT refrein. Lundvik zet dat op Too Late for Love kracht bij met vier magnifieke gospelzangeressen. Het is popmuziek volgens de vrolijkste definitie: ‘Een liedje dat je in 3 minuten langs alle leuke kanten van het leven voert’.

Voor zijn deelname aan de Zweedse voorronden van het Songfestival dacht Lundvik aanvankelijk aan een ander liedje. Bigger than us, heette het. Het leek hem uiteindelijk toch te dun om kans te maken op kwalificatie. Zijn muziekuitgeverij verkocht het aan de hoogste bieder. Dat bleek Michael Rice, die er dit jaar voor Groot-Brittannië mee in de kelder van het klassement zal eindigen.

Voormalig atleet Lundvik – hij legde de 100 meter ooit ruim binnen de 11 seconden af – werd geboren in Londen. Daar werd hij geadopteerd door Zweedse expats die na zes terug verhuisden naar Zweden, waar hij de enige zwarte jongen op school bleek. “Een vormende periode,’’ zegt hij daarover. “In Londen was iedereen anders. In Zweden was ik ineens een uitzondering.’’

In Tel Aviv blijkt Lundvik een vriendelijke spierbundel die zich niet laat verleiden tot een woordenstrijd met Duncan Laurence. Ook al komt bij volgens de bookmakers het dichtst in de buurt van Arcade, hij waagt zich niet aan grootspraak over mogelijke winst. “Ik ben tevreden als mijn boodschap overkomt: het is nooit te laat voor de liefde.’’

Volledig scherm
Lundvik in actie. © EPA

Australië

Kate Miller-Heidke – Zero Gravity

Naar verluidt winnares van de eerste halve finale van dinsdag en vermoedelijk om die reden geplaatst op de gunstige op één-na-laatste startplek in de eindstrijd. Opera- en folkzangeres Kate Miller-Heidke is in bezit van de meest sprookjesachtige act van deze Eurovisie-editie. Vastgesnoerd aan een poolstok zweeft Miller-Heidke boven de bühne. Met het gebruik van ‘augmented reality (toegevoegde realiteit)’ op het podium biedt Australië een kijkje in de toekomst van het Songfestival. Conclusie: de zangeres op blote voeten en in jurk met ruches sterf langzaam uit.

Miller-Heidke is een klassiek geschoolde zangeres die optrad bij de Londense National Opera en de Metropolitan Opera in New York. Ook schreef ze een musical en acteerde ze in diverse films. De afgelopen jaren zette ze ook pop- en folk op haar repertoire en verbreedde haar publiek. Iets dat in Tel Aviv ook lukte. De bookmakers plaatsten haar aanvankelijk buiten de top 10, maar haar act imponeerde zo dat ze dagelijks plekjes steeg.

Maar is Zero Gravity - een wel erg luchtige kruising van pop en opera - werkelijk een Songfestivalwinnaar? Een andere hindernis op de route naar de Australische zege is het pas recent voor het eerst verlengde lidmaatschap van de Songfestivalfamilie. Tv-kijkers zijn vermoedelijk nog niet allemaal gewend dat kiezen voor een liedje van de andere kant van de wereld ook mogelijk is. Vaste stemvrienden heeft het land, op Groot-Brittannië na, evenmin.

Tenslotte ter geruststelling: als Australië wint gaat het festival niet down under. Een van de landen van de zogenaamde Big Five zal het Eurovisiecircus dan huisvesten.

Volledig scherm
© ANP

Rusland

Sergej Lazarev - Scream

Het werd dé foto van het Songfestival van 2016. De verbijstering van zanger Sergej Lazarev en de flamboyante teammanager Filipp Kirkorov na de apotheose van de puntentelling. Niet gewonnen! Sergej zou Eurovisie terug naar Rusland brengen met, zo werd gefluisterd, de duurste act die ooit op een Songfestival te zien was. Maar het ging mis. Niet lang na Poetins annexatie van De Krim werkte het anti-Russische sentiment tegen. Aartsrivaal Oekraïne won.

Drie jaar later is Lazarev terug om zijn karwei af te maken. Hij zet hoog in met een opnieuw prijzige podiumpresentatie. Hij maakte in april zelfs een promotietournee langs Europese hoofdsteden om zijn kansen op te hogen. Lazarev beheerst het Songfestivalvocabulaire tot in de puntjes. Nergens een woord te veel en altijd politiek correct. Vond hij het bijvoorbeeld niet pijnlijk om uitgerekend van Oekraïne te verliezen? ,,Het was geen teleurstelling. Omdat ik zo veel liefde heb ontvangen vanuit heel Europa. Daarom wil ik dit jaar ook niet aan klasseringen denken. Of ik nou hoog of laag eindig, ik kan ermee leven.’’

Mooi verwoord, maar reken erop dat alles behalve een eerste plaats een teleurstelling is voor Lazarev. Het enige probleem: zijn ballade Scream lijkt te pompeus om alle jury’s en stemmers te verenigen. Aan de andere kant: Lazarev gaf dit jaar al concerten door heel Europa. In Duitsland speelde hij voor zalen van soms vijfduizend man sterk. Gevuld met in het buitenland wonende Russen uiteraard. Maar die bezitten wel allemaal een lokale sim-kaart én dus stemrecht.

Volledig scherm
© EPA

IJsland

Hatari – Hatrid mun sigra

Samen met mooiboy Luca Hänni voor Zwitserland hoort horrorcollectief Hatari bij de outsiders voor de zege. De inzending van IJsland is zonder twijfel de meest besproken act van dit festival. Een genadeloze bondagesessie met zanger Klemens Hannigan die brulzingt als Till Lindemann van Rammstein met een longontsteking. Toch schuilt er meer achter de act van de performancekunstenaars uit Reykjavik. De groep wil met de dystopische song – vertaald: Haat zal zegevieren – de kapitalistische wereldorde aanvallen. ,,Dit is pas de eerste stap’’, bleef Hannigan de gehele twee weken in zijn rol van revolutionair met lederwarenfetish. ,,De toekomst is donker, maar de situatie is niet hopeloos. Met onze act houden we de onwetenden een spiegel voor. We moeten elkaar meer liefhebben. Alleen dat kan ons redden.’’ In Tel Aviv nodigden de IJslanders de Israëlische premier Netanyahu uit voor een discussie met aansluitend potje modderworstelen. Er kwam geen antwoord.

De groepsleden, die elkaar kennen van de kunstacademie, waren in Tel Aviv de enigen die zich durfden uit te spreken over wat politiek neutraal ‘het conflict’ heet. Op een Songfestival waar politieke statements streng verboden zijn, spraken ze zonder omwegen over de situatie rondom de Palestijnse gebieden in Israël. ,,Een bezetting’’, zei Hannigan, die verder sprak over ‘segregatie’ en ‘tweederangsburgers’. De douze points uit het thuisland gaan in elk geval aan Hatari voorbij. Het zullen niet de enige zijn: IJslands kooien-sm is vermoedelijk voor veel behoudende stemmers een stapje te ver.   

  1. Onbegrip over DWDD-betoog over ouderwets en te weinig divers Friends

    Onbegrip over DWDD-be­toog over ouderwets en te weinig divers Friends

    Komende week is het precies 25 jaar geleden dat de legendarische serie Friends begon; reden genoeg voor De Wereld Draait Door om aandacht te besteden aan de reeks. Adra Kaya van Yung DWDD ging langs bij mediawetenschapper Dan Hassler-Forest van de Universiteit Utrecht en die stelde dat Friends in 2019 niet meer kan. Op sociale media heerst veel onbegrip over zijn betoog: ‘Heeft deze vent überhaupt ooit Friends gekeken?’