Volledig scherm
PREMIUM
© Erik Smits

Floris Kortie: ‘Ik hoorde in Beethoven wat ik voelde; liefde, verdriet, onvermogen’

InterviewIn zijn 250ste geboortejaar brengt Floris Kortie (33) een voorstelling over ‘Europa’s grootste componist’ in de theaters. Als hij vroeger thuis moest afwassen, ging daarbij Beethovens vioolconcert op. ,,Als kind voelde ik zijn muziek al in mijn hart.’’

Hij installeerde zich op de bank, zette ’s ochtends vroeg het eerste pianostuk op, daarna het tweede, derde, en zo verder, tot het ’s avonds donker werd. Floris Kortie wilde alle sonates van Beethoven achter elkaar horen, van de eerste tot de allerlaatste, twaalf uur aan een stuk.

Toen de laatste noot had geklonken, was het alsof hij loskwam van de aarde. Tranen biggelden over zijn wangen. ,,Ik voelde me gelouterd. In die late stukken gebeurt iets magisch. De muziek stijgt op, is helemaal vrij. Beethoven was doof toen hij die laatste sonates componeerde. Je hoort verdriet, maar ook een triomf. Dat is vaak zo bij hem, dat het eindigt in een overwinning.’’