Volledig scherm
PREMIUM
Ozcan Akyol © ANP

Eus laat sterren schilderen en stralen: Ik wil langs hun imago komen

InterviewThuis in Deventer keken schrijver/columnist Özcan Akyol en vriendin Anna altijd naar Sterren op het doek. Nu mag hij het zelf presenteren. ,,Ik probeer langs het imago van mijn gasten te komen.’’ Vanavond trapt hij af met een topgast, Matthijs van Nieuwkerk.

Quote

Er is echt ruimte voor inhoud en de gasten zijn uitblin­kers in hun vakgebied

Özcan Akyol (35) keek vaak, zo niet altijd, toen de eerste reeks van Sterren op het doek op televisie was - tot vier jaar geleden met presentatrice Hanneke Groenteman. ,,Zeker de laatste seizoenen,’’ zegt de columnist van deze krant, die vanaf vanavond het teruggekeerde programma mag presenteren bij Omroep MAX.

Het format is even simpel als ingenieus: drie kunstenaars portretteren een ster (vanavond Matthijs van Nieuwkerk), die ondertussen geïnterviewd wordt door Akyol. Van de drie schilderijen kiest de ster er eentje, de andere twee worden geveild voor het goede doel.

Akyol: ,,Mijn vriendin (Volkskrant-journaliste Anna van den Breemer, red.) en ik hebben behoefte aan feelgood-televisie; we zijn door ons werk als journalist en columnist de hele dag al bezig met het harde wereldnieuws. Daarom hebben we guilty pleasures als Temptation Island waar we graag naar kijken. Dat mag je in intellectuele kringen natuurlijk niet zeggen en het is een wat onzinnig programma, al is vanuit antropologisch oogpunt ontzettend interessant om te zien hoe kandidaten omgaan met gemanipuleerde beelden. Maar goed, Sterren op het doek keken we eveneens heel graag samen. Het is ook feelgood-televisie, maar wel op een verantwoorde manier. De kunstenaars en hun werk staan centraal, er is echt ruimte voor inhoud en de gasten zijn uitblinkers in hun vakgebied die geëerd worden.’’

Dat punt wil Akyol graag even maken, want dat is een wezenlijk onderdeel van het programma. ,,Ik heb er zo veel moeite mee dat we daar in dit land zo slecht in zijn. Behalve bij sporters, lijkt voor iedereen dat aloude adagium: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg te gelden. Niemand mag uitblinken of veel verdienen. Kijk eens rond in Rusland, waar op elke straathoek een schrijver of dichter geëerd wordt. Of in mediterrane landen, waar presentatoren van grote televisieprogramma’s op handen gedragen worden. Wij hebben in Nederland ook heel bijzondere mensen, die bijzondere dingen doen. Op de één of andere manier, mag en kan dat niet. Dit programma past me daarom ook wel, ik wil dat cultuurtje proberen te doorbreken. Zorgen dat mensen die uitblinken in hun vak op iets meer respect en waardering kunnen rekenen.’’