Volledig scherm
Chefkok Alwin Steijger © Marieke Mandemaker

Recensie: Gans eten bij Alexander's Restaurant in Kerkwerve

EETRUBRIEKKERKWERVE - Als de ganzen in natuurgebied Tureluur indommelen, gaat bij Alexander’s Restaurant de oven aan. Wij proeven er brandgans. 

Alexander’s Restaurant is, wat de Duitsers zo mooi noemen, een Geheimtip. Het landgoed dat bestaat uit een hotel, een restaurant en straks ook een hippisch centrum, ligt net buiten Moriaanshoofd, het gehucht halverwege Zierikzee en Haamstede. 

Op een donkere avond in november is het zonder gps even zoeken. Wie van Zierikzee komt, moet net na de molen meteen rechtsaf slaan, een polderweggetje in. Een paar honderd meter verderop baadt het complex in het licht.

Volledig scherm
Ingrid Tsakonis serveert in het restaurant © Marieke Mandemaker

Griek Marius Tsakonis en zijn Nederlandse gade Ingrid Tsakonis-Ettema bouwen hier aan hun droom. Ze hebben ervaring in de horeca. Dochter Anais, die ook in de zaak meewerkt, verklapt: ,,We hadden een hotel op het Griekse eiland Thasos. Toevallig verkochten we dat net voor de crisis. Daarna hebben we juwelierszaken in de Randstad gehad. In die tijd verhuisden we naar Goeree-Overflakkee.’’

Tijdens een uitstapje naar Schouwen-Duiveland stuitte het echtpaar op een boerderij die omringd wordt door het natuurgebied Tureluur. Er zat een hoop werk aan, maar Marius en Ingrid zagen mogelijkheden. Er volgde een kostbare verbouwing en uitbreiding.

Het hotel loopt als een trein. Slapers willen ook eten, het liefst dichtbij. Dus kwam er op de eerste verdieping van de schuur een restaurant met een Frans-Hollandse keuken. Sinds vorig jaar november is het voor iedereen toegankelijk.

Wat staat er op de kaart dan?

Dagverse producten, zoveel mogelijk uit de regio, en mooie Spaanse biowijnen. Bovendien is Alexander’s Restaurant aangesloten bij Euro-Toques, een organisatie van Europese koks die ambachtelijk werken ‘in het belang van gezonde voeding’. Om geen duizend ingrediënten in de koeling te bewaren, hanteert het restaurant uitsluitend menu’s, van drie tot zes gangen. In dit geval het menu Confiance, waarin de gast letterlijk zijn vertrouwen schenkt aan de kookkunst van chef Alwin Steijger. Ingrid Tsakonis vraagt daarbij netjes naar allergieën en voorkeuren.

Ok, maar zit je er ook leuk?

Het restaurant ademt de sfeer van een luxe Amerikaans bergchalet. Wat eerst opvalt, is de grof stenen vloer. Daarop staan mooie houten tafels en zachtlederen bruingroene kuipstoelen die voortreffelijk zitten. Een strakke open haard, een open keuken en zowaar een kerstboom (op 2 december!) completeren de entourage. ,,Ik denk dat onze gasten de Sinterklaas-leeftijd al zijn ontgroeid’’, grinnikt Ingrid. Als we rondkijken, knikken we. Vijftigplussers!

En, bakt de chef er wat van?

Hij kookt puur, beschaafd en met weinig zout. De chef gebruikt kwaliteitsproducten en zorgt voor veel smaakextractie. Dresseren kan hij ook als de beste. Ons viergangen Confiance-menu begint met een amuse: een verleidelijk zwaardvisrolletje gevuld met een mousse van gerookte zalm en daarnaast preskop die getooid is met kwarteleitjes. De combinatie kan, maar na de zalm smaakt de preskop wat timide. We happen daarna in een fijne kromme oester (vier nullen) en dun gesneden coquilles met een zachte dressing van buddhafinger , tobiko en crème van avocado waarin van ons – kniesoren als we zijn - een tikje meer zuur mag. Daarna niets dan lof. De vissoep bevat zeebaars (op de huid) en zalige zilte mosseltjes die zwemmen in een groene en met crème fraîche gemonteerde kruidenbouillon. Gulzig lepelen we die op.

Hoe zit het met de gans?

De malse brandgrans (‘wild geschoten’) is het topstuk van het menu. De filigraan getrancheerde gans is mooi rood-rosé gebakken. Hij torst een superbe plak eendelever en rust op een dunne schijf knolselder waaronder aardappelpuree en fantastische rode kool schuilgaan. Ernaast liggen een quenelle van cantharellen en een bitterbal van ganzenbout. Om je vingers bij af te likken, om maar te zwijgen van de rijke wildjus. Eten als God in Frankrijk? Het bestaat in Moriaanshoofd.

De uitsmijter mag er ook zijn. Opmaaktechnisch is het modern art. Maar goed, we zetten de lepel in het bouwwerk dat bestaat uit parfait van passievrucht, omringd door gelei van papaja, buthakruiden, drakenfruit, geslagen crème fraîche, een krokantje en een luchtige meringue. Geciviliseerd fris en fruitig. Bij de koffie verschijnen zelfgebakken koekjes en bij de thee een set zandlopertjes zodat je de ‘trektijd’ zelf kunt bepalen. Veel oog voor detail hier. Maar belangrijker nog: de chef heeft onze confiance gewonnen. Complètement!

Volledig scherm
Prijzen, menu en waardering © PZC
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement