De winkelstrip bij Zuidplein. De zaakjes brachten heel wat herinneringen boven.
Volledig scherm
PREMIUM
De winkelstrip bij Zuidplein. De zaakjes brachten heel wat herinneringen boven. © Stadsarchief Rotterdam/Collectie Ary Groeneveld

Met je neus tegen de winkelruit smullen van de eerste kleuren-tv’s: ‘Die hadden we thuis nog niet’

rotterdam van toenRotterdam-Zuid is één grote memory lane. We hoeven maar een plaatje te tonen van een pandje dat met één heipaal op de Linker Maasoever staat, en je kunt als je op zaterdag over de Pleinweg fietst de vingertoppen horen tikken op zo’n ergonomisch verantwoord toetsenbordje. 

  1. Koen (17): ‘Als het even kan, ben ik over 20 jaar met pensioen en woon ik de helft van het jaar op Ibiza’
    PREMIUM
    ik zeg je

    Koen (17): ‘Als het even kan, ben ik over 20 jaar met pensioen en woon ik de helft van het jaar op Ibiza’

    Waar hun opa en oma spreken over Rotjeknor, hebben zij het over Roffa. Zijn volwassenen druk met huisje-boompje-beestje, zij hebben andere dingen aan hun hoofd. Ze zijn 17, bijna volwassen, wonen in of rond Rotterdam en doen hun verhaal. Samen met zijn familie zit Koen van den Bulk, vernoemd naar voetballer Coen Moulijn, regelmatig bij Feyenoord op de tribune: „Het lijkt of die seizoenskaart ook steeds duurder wordt.”
  2. Foetsie was de oude Willemsbrug, van heroïsche oeververbinding naar nutteloos schroot
    PREMIUM
    rotterdam van toen

    Foetsie was de oude Willems­brug, van heroïsche oeverver­bin­ding naar nutteloos schroot

    De tijd vliegt voorbij, beste lezers. En naarmate je ouder wordt, gaat het allemaal nog een factor vier à vijf sneller. Zeker in een doldwaze periode als nu, waarbij rampen en tegenslag ons in een wurggreep houden. En dan is het ineens alweer veertig jaar geleden dat-ie werd gesloopt: de oude Willemsbrug, waarover het wegverkeer een dikke eeuw voorthobbelde tussen Noord en Zuid. Rechts op de raadplaat zie je nog nét het kuifje van zijn opvolger, schalks boven − de eveneens verdwenen − treinbrug uit.