Koolmeesje op vetbol.
Volledig scherm
Koolmeesje op vetbol. © Nicole van As

Thuis. Altijd thuis: welke kleur had mijn voordeur ook alweer?

COLUMNIk voel mij in mijn woning nu zo thuis dat ik het pand ruim 25 jaar geleden heb gekocht. Na elke werkdag kwam ik met plezier thuis. Ik begroette mijn gezin en keek de tuin in. Ik keek elke dag de tuin in. My garden is my home, of zoiets. 

Sinds een dag of tien kom ik niet meer thuis. Ik parkeer mijn auto niet meer op mijn oprit en draai het slot van de voordeur niet meer open. Want ik ben al thuis. Ik ben de godganselijke dag al thuis. Ik kom als erelid van een risicogroep bijna nergens meer. Ik kan me al bijna niet meer herinneren welke kleur de buitenzijde van mijn voordeur heeft. Ik zit thuis. Ik werk thuis. Ik heb thuis contact met de buitenwereld. Ik interview mensen vanuit mijn woonkamer. 

BMW X7

Ik kijk vanuit mijn tijdelijke tafel-kantoor naar rechts en zie tussen de geraniums voor het raam auto's voorbijrijden. Wauw, een BMW X7! Ik kijk naar links en zie door het achterraam twee koolmeesjes als vlinders door mijn tuin fladderen. In de tuin lijkt niets aan de hand. Vandaag begint de lente en dat schijnen de koolmeesjes zich te realiseren. Iets met mei en een ei.

Scheurtje

Hé, daar zit een scheurtje in het plafond, dat ik nog niet eerder heb gezien. Zo gauw ik tijd heb klim ik op een trapje om het te herstellen. Naast me ligt Leon & Juliette, het Boekenweekgeschenk. De bladwijzer ligt op pagina 34. Een oranje bladwijzer. Het papiertje was ooit het betalingsbewijs voor twee ligbedjes (12 euro) aan een Spaans strand. Ik wil verder lezen, maar dat mag niet van mij. 

Spijbelen

Henk den Ridder.
Volledig scherm
Henk den Ridder. © Joost Hoving

In de keuken zet ik weer een bakje koffie. Op de redactie nemen we de voetbaluitslagen altijd door bij de koffiemachine. Maar de redactievloer is leeg en er is geen voetbal. Ik loop de tuin in. Het voelt als spijbelen. Stel dat de chef nu belt! Boven in de boom bouwt een ekster aan zijn nest. Een rozenstruikje dat het vorig najaar bijna had opgegeven krijgt toch weer nieuwe takjes. Ik zie mos in mijn gazon. Vanavond ga ik kalk strooien, zeg ik in mezelf en ik sleep mezelf weer achter mijn Dell. Het was de eerste dag thuiswerken even strijd met mijn lief om de beeldschermen en de kabeltjes. Maar gelukkig werkt alles nu. Bij haar en bij mij. We werken beiden thuis. Elke dag. Thuis.