Ronald Giphart
Volledig scherm
PREMIUM
Ronald Giphart © Shody Careman

Vlaai? Da’s toch een soort pizza met fruit?

Koken & EtenAls de Limburgse vlaai ter sprake komt, stuit Ronald Giphart regelmatig op nationaal-provinciaalse sentimenten.

Quote

In mijn argeloze domheid had ik de taart gekocht bij een bekende vlaaienwin­kel

Ronald Giphart

Veel mensen zijn nogal gevoelig als het om hun afkomst gaat. In de beginjaren van mijn schrijverschap had ik een bevriende ‘meelezer’ - iemand die manuscripten leest om schrijvers te behoeden voor fouten - die oorspronkelijk uit Limburg kwam. Hij praatte tegen mij zeer geaffecteerd Nederlands, maar met zijn vriendin sprak hij een onnavolgbaar Limburgs koeterwaals, waarmee ik hem een beetje plaagde.

Om hem op stang te jagen liet ik de personages in mijn boeken soms grappen maken over Limburg, niet omdat ik persoonlijk iets tegen de provincie of de bewoners heb, maar omdat ik wist dat mijn vriend als eerste die grappen zou lezen en daarna zuchtend mijn manuscript terzijde zou schuiven.

  1. Beeldbellen
    PREMIUM
    COLUMN MARGOT VERHAAGEN

    Beeldbel­len

    Afgelopen weken beeldbelde ik heel wat af met mensen, zowel zakelijk als privé. Grappig om vooral mensen die je niet zo goed kent ineens in hun natuurlijke habitat te zien zitten. Vaak ook geheel anders gekleed. Dan krijg je meteen een ander beeld van iemand; letterlijk en figuurlijk. Vaak zag ik op de achtergrond van alles gebeuren: Er liepen huisgenoten rond, iemand bleek een voor mij onverwachte voorliefde voor teddyberen te hebben en een ander had hele bijzondere posters aan de muur hangen.
  2. Jeugdherberg
    PREMIUM
    Column Margot Verhaagen

    Jeugdher­berg

    Mijn vader en moeder hebben pas verkering en gaan er een paar dagen samen op uit. We schrijven het voorjaar van 1955. Mijn moeder is 18 en mijn vader is 21 jaar. Ze fietsen vanuit Kapelle naar Bergen op Zoom, naar de jeugdherberg Klavervelden, die daar in de bossen ligt. Ze slapen er apart op slaapzalen. Volgens mijn moeder werd er streng op gelet dat de jongens en de meisjes niet konden mixen. In die tijd had je in de jeugdherbergen nog een ‘vader’ en ‘moeder’ die een oogje in het zeil hielden.