Volledig scherm
© Shutterstock

‘Ik kreeg per telefoon de uitslag. Ze vroegen zich af of ik de functie serieus had genomen’

De huismanNiek Druijff (42) verruilt het Nederlandse platteland voor Singapore. Als huisman tussen de expats schrijft hij wekelijks over zijn belevenissen. Vandaag: een sollicitatie.

Mensen zijn geneigd mij allerlei vacatures door te sturen. Nu onze jongste zoon ook naar school gaat, is de gedachte dat ik mijn leven weer dien op te pakken. Goed bedoeld natuurlijk, maar, laat ik het zo zeggen, ik ben blij dat ik even zit als ze ’s avonds allemaal op bed liggen.

18 uur in de week

Enfin, zo stuurde iemand mij laatst een vacature die me wél interesseerde. Op de Nederlandse ambassade hier in Singapore vroegen ze een ‘agricultural policy advisor’. Da’s moeilijke taal voor landbouwadviseur. Nu zijn er in Singapore welgeteld twee boeren (één houdt een paar kwartels en de ander heeft een boeddhistische kinderboerderij), de baan was voor 18 uur in de week én de ambassade is om de hoek. Dus net wat voor mij. Ik klim in de pen, stuur een briefje en word zowaar uitgenodigd voor een gesprek.

Ervaring 

Als tiener had ik jarenlang een zaterdagbaan bij een winkel in boerengereedschap bij ons in het dorp. Onderdeel daarvan was de wekelijkse veemarkt in Zwolle waar we stonden met een kraam vol spullen. Nog steeds als ik de geur van gebakken vis ruik, moet ik daaraan denken. Want om vijf uur ’s ochtends zaten de heren handelaren al aan de jonge klare en kibbeling. Geweldige tijd. Dus alleen al de kennis die ik daar opgedaan heb, leek mij ruim voldoende om in Singapore de ‘keuning’ te vertegenwoordigen op landbouwbeleid. Ik weet het verschil tussen een pink en een vaars en je moet klompen hebben van wilgenhout, want die van populier zijn veel sneller versleten. Ach jongens, ik wist alles.

Quote

Ze vroegen niks over tochtige koeien, hoeveel ton uien van een hectare komt of hoe je een halster knoopt

Volledig scherm
Niek Druyff © Privé archief

Het sollicitatiegesprek was op een dinsdagmorgen en voor de gelegenheid had ik mijn beste overhemd mooi gestreken. Na vijf minuten wachten bij de receptie - die de sfeer (en geur) had van een wachtkamer in het ziekenhuis - werd ik binnengeroepen. De inhoud van het gesprek doet er verder niet toe, maar laat ik het zo omschrijven: de enige aardappel in Singapore zat in de keel van de man tegenover mij, ‘budgetbewaking’ was het tweede woord wat hij zei én of ik goede rapporten over ‘waste management and high tech agricultural innovation’ kon schrijven voor in de la onder zijn bureau. 

Ze vroegen niks over tochtige koeien, hoeveel ton uien van een hectare komt of hoe je een halster knoopt. En ‘of een auto met zo’n vlaggetje’ ook bij de functie hoorde, vonden ze niet grappig.

Ik kreeg per telefoon de uitslag. Men had zich afgevraagd of ik de functie wel serieus had genomen. De persoon die het wel geworden is bleek zeer bekwaam, sprak accentloos Nederlands en had ze bovendien met ‘u’ aangesproken. Tja, dan leg je het af hè.

Lees hier de vorige column van Niek Druijff terug: ‘Vijf sterren op een schermpje, in Singapore hebben ze er alles voor over’

In de Succesminuut geeft Charlotte van ‘t Wout (carrièrecoach en onze columnist) je drie vragen die je tijdens een sollicitatiegesprek zelf kunt stellen:

Lees de beste artikelen op het gebied van werk en carrière via onze wekelijkse nieuwsbrief! 

  1. Tien tips voor vrouwelijke ondernemers van girlboss Britt Van Namen

    Tien tips voor vrouwelij­ke onderne­mers van girlboss Britt Van Namen

    Ze is amper 30 jaar oud maar runt al sinds 2014 haar eigen ontwerpbureau. Interieurarchitecte Britt Van Namen is een zogenaamde girlboss die ook graag andere vrouwen wil overtuigen om eigen baas te worden. ,,Ik ben er zeker van dat als de verhalen van vrouwelijke ondernemers vaker in de kijker worden gezet veel meer vrouwen geïnspireerd raken om te ondernemen.” Ze geeft daarom tien tips aan de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws.