Volledig scherm
Han en Marleen Kole op een bankje op hun minicamping in Biggekerke. © Lex de Meester

'Boer zijn? Da's mooi man!'

Wanneer je het terrein van Minicamping Kole in Biggekerke betreedt, weet je direct welk beroep de man des huizes uitoefent. ‘Boer zijn, da’s mooi man’, staat in grote letters op de schuur naast het woonhuis geschreven. Het is druk voor Han en Marleen, met een volle bezetting op de minicamping én de oogsttijd van onder meer het graan dat Han verbouwt op de 35 hectare grond van zijn akkerbouwbedrijf. Van stress lijken Han en Marleen geen enkele last te hebben. „We zijn in 1982 gestart met de minicamping naast het boerenbedrijf”, zegt Han. „De combinatie van die twee dingen zorgt ervoor dat we hard moeten werken in de zomer, maar het is ons tot nu toe altijd gelukt.”

Er is in dertig jaar veel veranderd, merken Han en Marleen. „Toen wij begonnen, was het kamperen nog in opkomst”, herinnert Marleen zich. „Het was in die tijd best heel vooruitstrevend om door middel van een camping wat bij te verdienen.”
Dankzij technologische ontwikkelingen komen de meeste boekingen tegenwoordig binnen via de website, terwijl men in het verleden vooral telefonisch reserveerde. En dan zijn er de tablets en smartphones. „Gasten willen daar ook tijdens hun vakantie gebruik van kunnen maken, dus hebben wij draadloos internet laten aanleggen”, vertelt Han. Hij gaat graag met de tijd mee, maar soms blijkt dat lastig. „Als wifi het niet doet, staat de wereld in brand. Een verstopte wc lijken mensen minder erg te vinden. Ik vind dat moeilijk, want ik wil graag dat onze logees het naar hun zin hebben. Een verstopping verhelpen is voor mij echter makkelijker dan een internetstoring oplossen. Daarin voel ik mij soms tekort schieten.”

Niet meepraten

Datzelfde gevoel hadden Han en Marleen in het verleden wel eens toen hun drie kinderen nog klein waren. „In de klas konden ze niet meepraten als werd gevraagd waar iedereen heen was geweest in de vakantie, omdat wij nooit weg konden. Daar hebben wij ons best schuldig om gevoeld. Gelukkig hebben zij later gezegd dat ze het nooit als vervelend hebben ervaren om in het hoogseizoen thuis te blijven.” De dochter van Han en Marleen is hetzelfde gaan doen als haar ouders. Zij nam minicamping Het Berghof over van de ouders van Han. Omdat de campings elkaars buren zijn, kunnen de eigenaren af en toe op het terrein van de ander letten.

Briefje

Han: „We gaan niet snel een hele dag weg, want er kan altijd iets gebeuren en dan wil je klaarstaan voor je gasten. Een dagdeel durven we wel aan. Als we bijvoorbeeld op verjaardagsvisite gaan, hangen we een briefje op dat de gasten in geval van nood terecht kunnen bij mijn dochter en schoonzoon. En andersom doen wij dat ook voor hen.” Wanneer het rustiger wordt op de camping en op het land, is het voor Han en Marleen tijd om bij te tanken. „Onze oudste zoon woont in Amerika en eens in de twee jaar proberen wij hem te bezoeken. Het andere jaar gaan we een lang weekend of midweek weg.”

Aan stoppen willen Han en Marleen nog niet denken. „We vinden het nog veel te leuk. Achter de geraniums zitten kan altijd nog!”

Vijf tips

1. Fietsknooppuntroutes, om ons mooie Zeeland per fiets te ontdekken.

2. Het Bunkermuseum in Zoutelande, onderdeel van de Duitse verdedigingslinie.

3. Een wandeling over de hoogste duinen van Nederland bij Groot-Valkenisse.

4. Rondleidingen op boerenbedrijven, om te leren over het boerenleven.

5. Het leerzame Bevrijdingsmuseum Zeeland in Nieuwdorp.