Oscar Garschagen.
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen. © Dirk Jan Gjeltema

Waarom zou je strategisch stemmen op een Zeeuwse kandidaat?

column oscar garschagenHopelijk bent u wijzer geworden van het online-debat van deze tien Zeeuwse Tweede Kamer-kandidaten, besloot gespreksleider Peter Joosse hét Zeeuws Verkiezingsdebat van het Zeeuws Planbureau en Bibliotheek. Nee, verre van, mopperde ik tegen mijn beeldscherm, het leek wel een vergadering van Kadaster-diensthoofden.

  1. Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermarkten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook
    PREMIUM
    Column

    Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermark­ten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook

    De meeste gedaantes van doodsangst dacht ik te kennen: van onversneden bangheid in oorlogszones tot de verlammende paniek na een slecht nieuwsgesprek bij de arts. Verpletterend nieuw is de angst voor een etentje, een handdruk of een omhelzing. Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermarkten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook, waar op bloed overgoten dagen ook altijd de zon schijnt.
  2. Zelfs dat verdomde corona verandert niets aan dat heilige moeten van de Tour de France
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Zelfs dat verdomde corona verandert niets aan dat heilige moeten van de Tour de France

    Eindelijk die Mont Aigoual gezien, die kale, ongenaakbare berg in De Renner van schrijver/schaker/wielrenner Tim Krabbé, voor fietsende literatuurliefhebbers net zo bekend is als de Mont Ventoux. Net als in het cultboek over wat er in het hoofd van een coureur omgaat eindigde gisteren daar de Touretappe op pre-corona-drukke wijze zonder een Nederlandse winnaar. Topliteratuur en Tourwerkelijkheid vloeiden gisteren voor het eerst in elkaar over, want de berg in de Cevennes debuteerde in de Tour.
  3. De reis van zijn geliefde, geruïneerde Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpskerke maakte hij in een aftandse rolstoel
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De reis van zijn geliefde, geruïneer­de Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpsker­ke maakte hij in een aftandse rolstoel

    De stemming van bevriende dorpsgenoot Mohamad Abo Zarraa en zijn vrouw Rihab is deze zomer opperbest. De gehoopte toekomst krijgt vorm, Insh’Allah. Nog even en de melancholieke cartoonist uit Syrië wordt een nieuwe Nederlander, net als zijn kinderen. Hij oogt fragiel in zijn rolstoel (vanwege polio), maar is van roestvrij staal. Net als Rihab, op wiens gezicht de zon altijd schijnt. De tijd van levensbedreiging en onzekerheid is voorbij. Nu het weer mag, worden er successen gevierd. Met Arabische koffie en taart.
  4. Ik kan niet wachten op mijn prikbewijs
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Ik kan niet wachten op mijn prikbewijs

    De VVD gaat ‘diep nadenken’ over een ‘indirecte inentingsplicht’, beloofde premier en partijleider Rutte zonder in de lach te schieten. Ik wel, want het is niet iedere dag dat de liberaal zich van zijn filosofische zijde laat zien. Heel lang hoeft hij zich niet te beraden, want eigenlijk gaat het om een eenvoudige kwestie. Vaccins, de enige middelen om alle coronaproblemen weg te spuiten, zijn in aantocht. Als iedereen wordt gevaccineerd, herrijst Nederland. Maar Nederland zou Nederland niet zijn als daar geen onnavolgbare, oeverloze medisch-ethische discussie over zou losbarsten.
  5. Keuzestress. De stemhulp slaat op tilt als je dan ook voor kernenergie bent
    PREMIUM
    COLUMN OSCAR GARSCHAGEN

    Keu­zestress. De stemhulp slaat op tilt als je dan ook voor kernener­gie bent

    Help dokter, ik heb last van keuzestress! Ik verzuip in de zee van tofu-zachte interviews met lijsttrekkers, stuntelig geacteerde tv-spots en millimeterende partijprogramma’s. Wie en wat te kiezen in het land van democratische overvloed met twee wat grotere en 38 splinterpartijen. Het lijkt hier wel Israël. Ooit was stemmen in driestromenland - links, rechts en christelijk - eenvoudig. Als je ouders, ooms en tantes rechts stemden, bleef er maar één dwarse smaak over.
  1. Hoog tijd dat onze premier een U-bocht maakte
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Hoog tijd dat onze premier een U-bocht maakte

    Eindelijk heeft onze joviale premier zijn politiek van vrolijke Hollandse nuchterheid over het mondiaal rondspattende coronavirus laten varen. Met zichtbare tegenzin erkende hij gisteren dat ‘Nederland een patiënt is die behandeld moet worden’. Het werd hoog tijd dat ook hij een U-bocht maakte. Voor virologen in Azië, Europa en de VS is het allang duidelijk: het dodelijke coronavirus is niet in te dammen, maar op zijn best te beheersen, te mitigeren.
  2. Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde
    column oscar garschagen

    Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde

    Liters bloed en tonnen Zeeuwse modder spatten van het filmscherm af. Geen afgehakte arm lijkt vergeten in De Slag om de Schelde. Zwaar artillerievuur en inslaande mortiergranaten doen bioscoopstoelen trillen. De angst van Canadese en Duitse soldaten, de rokerige stank in de gedigitaliseerde ruïnes van Zeeuwse stadjes en dorpen, de vertwijfeling van de bevolking nestelen zich in je hoofd op de premièredag in Cinecity. Beelden, die nadien beklijven in zonovergoten Vlissingen, de stad met talloze sporen van deze ‘hel op aarde’-episode.
  1. Kabinet ziet ruimte voor versoepelingen 28 april
    Play

    Kabinet ziet ruimte voor versoepe­lin­gen 28 april

  2. Grote brand verwoest kustpaviljoen Bar Goed
    Play

    Grote brand verwoest kustpavil­joen Bar Goed

Columns