Volledig scherm
PREMIUM
© Dirk Jan Gjeltema

Toasten op Trump’s aanstaande verbanning is voorbarig

Column Oscar GarschagenVan jongs af aan ben ik verslaafd aan Amerikaanse presidentsverkiezingen, zoals anderen aan het WK voetbal. Maar mijn voorpret wordt, nu de grootste politieke show ter aarde begint met de Democratische conventie,  soms overschaduwd door een nachtmerrie: Trump, de idioot-in-chief, blijft nog vier jaar in het Witte Huis.

  1. Zeeuws fruit(1)
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Zeeuws fruit(1)

    Weg van de snelweg is het heerlijk stil bij de Bevelandse boomgaarden, geen coronaregels tartende toerist te bekennen. Zomerse schijn, want de appel- en perenpluk is donderdag begonnen. Bij het miljoenenbedrijf Vogelaar Fruitcultures met 150 hectare is de voorhoede van Poolse plukkers al aan het werk. Het leger van hedendaagse hannekemaaiers is pas eind augustus op volle sterkte, vertelt Martijn Vogelaar(48) die ik spreek over het onzinnige plan van CDA-leider Hugo de Jonge om de arbeidsmigratie naar Nederland af te remmen.
  2. De reis van zijn geliefde, geruïneerde Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpskerke maakte hij in een aftandse rolstoel
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De reis van zijn geliefde, geruïneer­de Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpsker­ke maakte hij in een aftandse rolstoel

    De stemming van bevriende dorpsgenoot Mohamad Abo Zarraa en zijn vrouw Rihab is deze zomer opperbest. De gehoopte toekomst krijgt vorm, Insh’Allah. Nog even en de melancholieke cartoonist uit Syrië wordt een nieuwe Nederlander, net als zijn kinderen. Hij oogt fragiel in zijn rolstoel (vanwege polio), maar is van roestvrij staal. Net als Rihab, op wiens gezicht de zon altijd schijnt. De tijd van levensbedreiging en onzekerheid is voorbij. Nu het weer mag, worden er successen gevierd. Met Arabische koffie en taart.
  3. Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermarkten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook
    PREMIUM
    Column

    Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermark­ten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook

    De meeste gedaantes van doodsangst dacht ik te kennen: van onversneden bangheid in oorlogszones tot de verlammende paniek na een slecht nieuwsgesprek bij de arts. Verpletterend nieuw is de angst voor een etentje, een handdruk of een omhelzing. Nooit gedacht dat ik mij in Zeeuwse supermarkten onveiliger zou voelen dan in de Gazastrook, waar op bloed overgoten dagen ook altijd de zon schijnt.

Columns