Dirk Jan Gjeltema
Volledig scherm
PREMIUM
© Dirk Jan Gjeltema

‘Stop met de Molukkers in een slachtofferrol te duwen’

column oscar garschagenDe eerste keer dat ik pisang goreng at, was in Woonoord Koudekerke ofwel een Ambonezen-kamp. Mijn vader, geboren op Sumatra als planterszoon, ging daar buurten vanuit ons vakantiepension. Als Maleis sprekende totok werd hij warm ontvangen. Van de oorlogstrauma’s en boosheid van de Molukse KNIL-militairen en hun families over de ijskoude ontvangst en de vernederingen was niets te merken. Er was die dag een gezellig feest aan de gang.

  1. Zeg, heb je nou nog geen e-auto?
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Zeg, heb je nou nog geen e-auto?

    Zeg, heb je nou nog geen e-auto? Mijn ontkennende antwoord verleidt vrienden en familie die wel hun auto’s aan het stopcontact koppelen tot meewarige vragen over hoe dat nou voelt, die steeds fellere pijn aan de pomp. Waarom eigenlijk niet, vraagt kleindochter nummer één (bijna 12) al met een opgetrokken wenkbrauw. Je helpt de wereld naar de knoppen is haar onuitgesproken insteek en daar komt bij dat de e-leasebak van haar ouders ook stoelverwarming en een fijn scherm heeft.
  2. Hoe de koning zich nuttig kan maken in Qatar
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Hoe de koning zich nuttig kan maken in Qatar

    Kotsend, altijd koortsig, vaak huilend werkte de Bengaal Gaziur Rahman (26) mee aan de bouw van Stadion 974 en een gasfabriek in Qatar. In de verzengende hitte zag hij maten sterven. Uitgemolken door illegale ronselaars en nog steeds ziek keerde hij terug naar zijn dorp in Bangladesh, waar hij sprak met sportjournalist Matthijs van Dam van Trouw. Hoewel het verhaal van de systematische uitbuiting in Qatar al sinds 2014 bekend is, toch een onthutsend relaas. Net als de VPRO-reportages van Danny Ghosen, die in Nepal nabestaanden van in Qatar omgekomen bouwvakkers sprak.
  3. Bloedkoralen van de bastaard, een hommage
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Bloedkora­len van de bastaard, een hommage

    Terreur in Zeeland. Vier moorden op ondernemers in de toeristenbranche; twee levend begraven op de vliedberg achter de kerk van een Bevelands dorp, een doodgestoken en gedumpt in zijn vijver en een vastgespijkerd aan de deur van een dames-wc, dobberend in het Veerse Meer. Een Amsterdamse journalistieke speurneus zoekt - tussen veel gerammetamp in een hooiberg door - de dader in kringen van Zeelandia, een ‘aktiegroep’ die Zeeland wil behouden voor de Zeeuwen en daarom strijdt tegen de komst van de toeristen, de tweede huisjes, de industrie en goddeloze uitwassen, zoals zwemmen op zondag.
  1. Toch stemmen maar met frisse tegenzin
    PREMIUM

    Toch stemmen maar met frisse tegenzin

    Wonen we in een onbereikbaar dorp? Of in een gebarricadeerde straat? Hoe het komt, weet ik niet, maar ook in deze verkiezingscampagne heeft geen enkele politieke zendeling bij ons aangebeld en gevraagd om onze stem. Heel raar want in alle verkiezingsprogramma’s wordt ‘de burger centraal’ gesteld en verzekeren keurig gekapte kandidaten dat onze ‘mening telt.’ Zou het werkelijk? Kom dan eens langs! Of is huisbezoek, canvassen, té Amerikaans ?
  2. Rutte sterft dood door duizend sneden
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Rutte sterft dood door duizend sneden

    En toen werd Mark pislink. Lang in een opnieuw heel venijnig Tweede Kamerdebat over ‘Nokiagate’ acteerde de belaagde minister-president onverschilligheid. Hij zat lekker te oefenen met zijn smartphone. Maar donderdag om 14.10 uur precies verloor Mark Rutte zijn geduld en barstte hij zwaar geïrriteerd los. Hij heeft schoon genoeg van dit soort debatten. Dat eeuwige wantrouwen, dat gebrek aan basaal respect, het uitvergroten van fouten, die niet aflatende valsheid, de altijd opduikende suggestie dat hij altijd de boel belazert: monden in de Tweede Kamer vielen open en de mijne ook.