Dirk Jan Gjeltema
Volledig scherm
PREMIUM
© Dirk Jan Gjeltema

‘Stappen? We zijn ’s avonds stuk’, zegt Julia

column oscar garschagenEr wordt weer onzichtbaar gebuffeld in de Zeeuwse boomgaarden. Verscholen tussen de muren van groen blad bij Krabbendijke zijn jonge Poolse plukkers gezellig kletsend aan het werk. Het tempo waarin Conference-peren van de bomen worden gegrist ligt hoog. Als ik vraag of zij dit weekend nog uit zijn geweest, wordt er meewarig gegrijnsd. ,,Stappen? We zijn ’s avonds stuk’’, zegt Julia, een twintiger uit het Poolse Bialystok. Plukken is vooral in de regen doodvermoeiend. 

  1. Lege ogen van kinderen verbergen vreselijke verhalen
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Lege ogen van kinderen verbergen vreselijke verhalen

    Met lege blik staart het jochie in een fanshirtje van Dynamo Kiev naar vredige taferelen van ijsjes lebberende toeristen. Zijn moeder doet in Het IJskasteel in Westkapelle bestellingen met Google Translate. Een wat oudere broer komt somber kijkend naast hem zitten op de suikerspinkleurige stoeltjes. Ze zijn ver van huis, maar de boze en gewelddadige wereld die zij hebben achtergelaten weerspiegelt in hun ogen. Hun stugge moeder wil alleen kwijt dat ze uit de buurt van Kiev komen. De journalist in mij zwijgt. Uitdrukkingsloze, starende ogen van kinderen in oorlogszones heb ik in Gaza ook vaak gezien, ze verbergen de vreselijkste verhalen. Wij hier zien de tv-beelden - en niet eens de gruwelijkste - maar zij hebben de verschrikkingen meegemaakt en geroken.
  2. Ruttes macht onaangetast en versterkt
    PREMIUM

    Ruttes macht onaange­tast en versterkt

    Een geflipte Baudet, die zijn wijntjes lijkt aan te lengen met paddo’s, volksvertegenwoordigers die elkaar uitmaakten voor ‘klimaatpsychopaat’ dan wel ‘bedrijfspoedel van Poetin’. Democratie hoort te knetteren, maar bij vlagen was ‘het belangrijkste politieke debat van het jaar’, zoals de Algemene Politieke Beschouwingen worden genoemd, afzichtelijk. Het partijpolitieke gehengel naar een paar seconden in de tv-schijnwerpers, het vingergewijs naar ministeriële schuldigen van noem maar op welke crisis, het verbale gestunt nam soms groteske vormen aan. Uitzonderingen waren Sophie Hermans, Attje Kuiken, Esther Ouwehand en Pieter Heerma, maar die werden weggedrukt door de rechtse keetschoppers of overklast door Rutte.
  1. ‘Zouden ze ook de politie hebben gebeld als ik blauwe ogen en een witte huid had’, vroeg hij zich af
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    ‘Zouden ze ook de politie hebben gebeld als ik blauwe ogen en een witte huid had’, vroeg hij zich af

    Zelden trekt Middelburger Bram Mvambanu, in hiphopland beroemd als rapper Cycz, racisme- en woke-kaarten. Natuurlijk, als tiener ontdekte hij op pijnlijke wijze dat zijn huidskleur, donker als pure chocolade, zijn identiteitskaart is. Incidentjes bij ouders van vriendjes en bij een disco die hem de toegang weigerde, lachte hij lang weg. En als rapper is zijn huidskleur toch wel een bonus, zegt hij zonder een spoor van ironie. ,,Daardoor val ik in mijn Zeeland op en in Rotterdam of Brussel helemaal niet’’, grijnst nuchtere Bram (27) die op Scalda en de Hogeschool Zeeland marketing- en business-diploma’s haalde en nu in de jeugdzorg werkt.
  2. Optimisten veroveren de wereld
    PREMIUM

    Optimisten veroveren de wereld

    Van de happyhappyjoyjoy-club van onversneden optimisten zal ik nooit lid worden. Het is geen vrolijk gezicht als je vakmatig op de eerste rang zit, terwijl de mensheid van crisis naar oorlog naar dictatuur struikelt. Maar juist in deze historische en fascinerende pandemietijd is het zicht op positieve vooruitgang verscherpt. Dat is vooral te danken aan de komst van heel goed werkende vaccins, hét spectaculairste positieve nieuws van 2021. Uiteraard op de gunstige uitslag van de postoperatieve scan van W. na.