Oscar Garschagen.
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen. © Dirk-Jan Gjeltema

Rexit, lexit

column oscar garschagen,,Alex, mi amor, waar denk je aan?’’ ,,Maxima, mi cielo, ik overweeg of we het contract van het Huis van Oranje met het Nederlandse volk moeten opzeggen.’’ ,,Dios mio Alex. Lexit! Rexit! Por qué? Je fantaseert.’’ ,,Max, luister, iedereen zal toch begrijpen dat we ons soms denkbeeldig afvragen of we nog wel hun koning en koningin willen zijn.’’ ,,Tuurlijk, maar abdiceren? Lijkt mij een beetje dom.’’

  1. ‘Stop met de Molukkers in een slachtofferrol te duwen’
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    ‘Stop met de Molukkers in een slachtof­fer­rol te duwen’

    De eerste keer dat ik pisang goreng at, was in Woonoord Koudekerke ofwel een Ambonezen-kamp. Mijn vader, geboren op Sumatra als planterszoon, ging daar buurten vanuit ons vakantiepension. Als Maleis sprekende totok werd hij warm ontvangen. Van de oorlogstrauma’s en boosheid van de Molukse KNIL-militairen en hun families over de ijskoude ontvangst en de vernederingen was niets te merken. Er was die dag een gezellig feest aan de gang.
  2. Absurd Brits, maar niet om te lachen
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Absurd Brits, maar niet om te lachen

    De wild gebarende kerel met piekerig, bleek haar herkenden wij op die doorregende nacht op de Belgische E411 meteen: Boris Johnson, een collega-journalist, net als een meerijdende collega en ik op de terugweg van Luxemburg naar standplaats Brussel. De toekomstige Britse premier - een mesjogge feit achteraf - was op de lege snelweg gestrand met een lege tank en een lege portemonnee. Mobiele telefoons bestonden nog niet. Zijn hulpeloze, verwarde blik ben ik nooit vergeten. In covidiaanse tijden zie ik dat die paniekerige blik is teruggekeerd op zijn afgematte gezicht.
  1. Zijn het geen zeldzame padden die de bouw vertragen, dan zijn het omwonenden
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Zijn het geen zeldzame padden die de bouw vertragen, dan zijn het omwonenden

    ‘NEE. Tegen bebouwing’, schetteren de tientallen affiches die de bewoners van de Vlissingse wijk Lammerenburg achter de ramen van hun keurige huizen hebben geplakt. Op een avontuurlijk tripje naar de Gamma stuit je zo waar op een volksoproer in een buurt met onder architectuur gebouwde stadsvilla’s. Mikpunt van het burgerprotest blijkt het plan te zijn om op een lege akker vlakbij een van de grootste complexen voor arbeidsmigranten in Nederland te bouwen. En dat voornemen is weer een onderdeel van het plan om de circa 1000 van de 2000 Oost- en Zuid-Europeaanse arbeidsmigranten in de opverende havenstad eindelijk een keer fatsoenlijk te huisvesten. Hoezo is Zeeland een schrale nieuwsakker?
  2. De reis van zijn geliefde, geruïneerde Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpskerke maakte hij in een aftandse rolstoel
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De reis van zijn geliefde, geruïneer­de Aleppo naar de nooit gedachte eindhalte Grijpsker­ke maakte hij in een aftandse rolstoel

    De stemming van bevriende dorpsgenoot Mohamad Abo Zarraa en zijn vrouw Rihab is deze zomer opperbest. De gehoopte toekomst krijgt vorm, Insh’Allah. Nog even en de melancholieke cartoonist uit Syrië wordt een nieuwe Nederlander, net als zijn kinderen. Hij oogt fragiel in zijn rolstoel (vanwege polio), maar is van roestvrij staal. Net als Rihab, op wiens gezicht de zon altijd schijnt. De tijd van levensbedreiging en onzekerheid is voorbij. Nu het weer mag, worden er successen gevierd. Met Arabische koffie en taart.