Oscar Garschagen.
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen. © Dirk-Jan Gjeltema

Laat sporters sporten

column oscar garschagenEen open, half gebogen hand, uitgestoken alsof die de volle maan wil grijpen. De symboliek ontgaat mij, maar mensenrechtenactivisten hopen dat olympische topsporters met dat simpele gebaar in Peking gaan protesteren tegen mensenrechtenschendingen in China. Arme olympiërs, die dezer dagen China binnendruppelen en waar de ogen en oren van de almachtige staat altijd meekijken en -luisteren. Zo spectaculair en ontspannen als in 2008 gaat de tweede olympiade in Peking niet worden en dan wordt er ook nog een moreel beroep op hen gedaan.

  1. Vaak sloegen we zelf om in de golven, tot vermaak van badgasten
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Vaak sloegen we zelf om in de golven, tot vermaak van badgasten

    Zeeuwse zomers wekken altijd mijn verleden als Domburgse strandwacht (,,beter badman dan barman”) tot leven. Als badmannenbaas Erik de Lange op de hoge uitkijkpost bij de De Stenen Toko mij zijn krachtige verrekijker aanreikt, vlieg ik even een halve eeuw terug in de tijd. We turen naar een eenzame kleuter in de branding en even lijkt er bar weinig veranderd aan de Costa Domburgia, waar het silhouet van duinen, Watertoren en Badpaviljoen onaangetast is gebleven. Badmannen maken nog steeds dezelfde cynische grappen over lakse ouders die denken in het zwembad te zijn en ik herken de stille opluchting als de jonge vader alsnog toesnelt.
  2. Vuilnis jutten tegen de bierkaai
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Vuilnis jutten tegen de bierkaai

    Bierblikjes, visnetten, hengelsnoeren, snippers plastic en sigarettenfilters, peuken dus, eindeloos veel peuken. Loop een ochtendje mee met de mannen van Het Groene Strand en verbaas je over de ‘plastic soep’ in het witte zand. Zelfs een op het oog schoon stuk Zeeuws (naakt)strand tussen Oostkapelle en Vrouwenpolder bij Oranjezon blijkt een vuilnisbelt. Goed bezig, moedigde ik mijzelf aan terwijl ik als een straatveger over het strand schuifelde. Maar na de zoveelste peuk en wegwerpvork besprong mij een gevoel van totale nutteloosheid. Dit is jutten tegen de bierkaai.
  1. Toch stemmen maar met frisse tegenzin
    PREMIUM

    Toch stemmen maar met frisse tegenzin

    Wonen we in een onbereikbaar dorp? Of in een gebarricadeerde straat? Hoe het komt, weet ik niet, maar ook in deze verkiezingscampagne heeft geen enkele politieke zendeling bij ons aangebeld en gevraagd om onze stem. Heel raar want in alle verkiezingsprogramma’s wordt ‘de burger centraal’ gesteld en verzekeren keurig gekapte kandidaten dat onze ‘mening telt.’ Zou het werkelijk? Kom dan eens langs! Of is huisbezoek, canvassen, té Amerikaans ?
  2. Optimisten veroveren de wereld
    PREMIUM

    Optimisten veroveren de wereld

    Van de happyhappyjoyjoy-club van onversneden optimisten zal ik nooit lid worden. Het is geen vrolijk gezicht als je vakmatig op de eerste rang zit, terwijl de mensheid van crisis naar oorlog naar dictatuur struikelt. Maar juist in deze historische en fascinerende pandemietijd is het zicht op positieve vooruitgang verscherpt. Dat is vooral te danken aan de komst van heel goed werkende vaccins, hét spectaculairste positieve nieuws van 2021. Uiteraard op de gunstige uitslag van de postoperatieve scan van W. na.

Columns