Oscar Garschagen
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen © Dirk Jan Gjeltema

In de hel

column oscar garschagen‘Loop naar Gaza’ is een Hebreeuwse vloek om te zeggen ‘loop naar de hel’. Die hel heb ik vaak bezocht. De gebouwen in Gaza-stad die nu door Israel worden gebombardeerd, herken ik allemaal. Een keer zag ik een bejaarde Palestijn lichaamsdelen van een kleinkind uit een puinhoop halen. Een beertje gaf hij aan mij, samen met een vermangelde theepot. Macabere souvenirs die naast een waterpijp uit Ramallah en een sjaal van PLO-leider Arafat in mijn kast liggen. Zij herinneren mij vooral aan de haat in zijn oude, waterige ogen. Zes van zijn achttien kleinkinderen had hij die nacht verloren.

  1. De hoerende en snoerende casinobaas Trump als christelijke reddingsboei
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    De hoerende en snoerende casinobaas Trump als christelij­ke reddings­boei

    Iedere keer als de camera inzoemt op het pokergezicht van de Amerikaanse vice-president Mike Pence (‘ik ben een werktuig van de Heer’) denk ik aan Zeeland. En als ik aan Zeeland en naburige dorpen Overisel, Harlem en Vriesland in Michigan denk, bekruipt mij een beklemmende gedachte. Gaan de evangelicals, de ultra-conservatieve protestanten in de VS, Trump opnieuw een overwinning bezorgen? Nee toch?
  1. Knus en intiem, de mini-uitvaart als een nieuwe trend
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Knus en intiem, de mi­ni-uit­vaart als een nieuwe trend

    ,,Goh, zo’n mini-uitvaart wil ik misschien ook wel”, fluisterde mijn liefste tante, een gesoigneerde tachtiger, toen we in het Middelburgse crematorium afscheid namen van haar oudere zus, mijn 91 jaar geworden moeder. ,,Zo knus en intiem. Had ik met al dat ellendige coronagedoe niet verwacht”, recenseerde zij de uur durende plechtigheid. Niemand, want de coronadictaten in het begrafenis- en crematiewezen zijn streng: geen warme omhelzingen, geen strelend hand op een verdrietige rug, geen troostende knuffels en zo.

Columns