Oscar Garschagen
Volledig scherm
PREMIUM
Oscar Garschagen © Dirk Jan Gjeltema

In de hel

column oscar garschagen‘Loop naar Gaza’ is een Hebreeuwse vloek om te zeggen ‘loop naar de hel’. Die hel heb ik vaak bezocht. De gebouwen in Gaza-stad die nu door Israel worden gebombardeerd, herken ik allemaal. Een keer zag ik een bejaarde Palestijn lichaamsdelen van een kleinkind uit een puinhoop halen. Een beertje gaf hij aan mij, samen met een vermangelde theepot. Macabere souvenirs die naast een waterpijp uit Ramallah en een sjaal van PLO-leider Arafat in mijn kast liggen. Zij herinneren mij vooral aan de haat in zijn oude, waterige ogen. Zes van zijn achttien kleinkinderen had hij die nacht verloren.

  1. Alsof het ‘onvoorstelbare, onvoorspelbare’ nooit meer kan gebeuren
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Alsof het ‘onvoor­stel­ba­re, onvoorspel­ba­re’ nooit meer kan gebeuren

    Tristan haatte God omdat ‘Hij’ de mensen laat lijden. De gevoelig ogende jongen schoot daarom tien jaar geleden zes van ‘Zijn Schepselen’ en daarna zichzelf dood. Alphen aan den Rijn werd op die stralende dag in 2011 Columbine aan den Rijn. Het ‘onvoorstelbare, onvoorspelbare’ laat zich nooit helemaal verklaren, verzuchtte Willem Kolkman, de nauw bij Tristans familie betrokken familierechercheur, in Op1. Maar in de knappe, ijzingwekkende reconstructie van het leven van ‘een jongen die boos was op God en de wereld’ komen de AD-journalisten Carla van der Wal en Marco Gerling toch heel dichtbij.

Columns